سندبادنامه 270.6

270.6

11 داستان مرد لشکری وکوذک وگربه ومار چون دانهٔ‌ آس کردذ ، والا فنا بر یقا ، وعدم بر وجود اختیار کردمی ، واین شداید ومکاید فراق ، کی از زهر تلخ تر ، واز مرگ نا خوشتراست ، برخوذ بسر آوردمی ، وبر تربت مشعوق ممشوق ، کی چون سرو سهی در خاک آ و لحد خفته است ، وچون ماه در ظلمت نهفته ، شخص گرامی را بسمل کردمی ، کی مقاسات مرگ از زندگانی کی در فراق عزیزان گذرذ ، سهل بر بمایذ ؛ وازینجا گفته اند کی عاشقان کوتاه عمر باشند ، چه بلتت ا5 هجر ، واذیت فراق ، روح لطیف ایشانرا تحلیل کنذ؛ بعضی آب صفت از راه منافذ مدامع خرج کنذ ، وبعضی را بخارشکل بطریق آه از راء نفس بیرون آرذ ، وبتدرج مضمحل گردانذ . وهر که از اعراب عاشق شذ ، هم در حداثت سن وغرهآ عمر ، حان باحداث شحنهٔ‌ عشق داذ ؛ چنانک محنون در قراق لیلی ، وکثیر در عشق عزه ، ووامق در مهر عذرا ؛ ویکی را از قبیلهٔ‌ بنو بمیم سؤال کردند : چراست کی در قبیلهٔ‌ شما2 هر که عاشق شوذ بمیرذ ؟ گفت : لأن فی قلوبنا خفة ، وفی نسائنا عفة :

11. The Tale of the Soldier, the Child, the Cat, and the Snake
would become like a grain in the mill, I would choose annihilation over permanence and non-existence over existence, and this
I would put an end to these hardships and deceits of separation, which are bitterer than poison and more unpalatable than death,
and upon the dust of my slender beloved—who lies asleep in the earth and grave like an upright cypress,
and is hidden in darkness like the moon—I would sacrifice my precious self;
for enduring death would seem easier than a life passed in separation from loved ones.
And from this they have said that lovers are short-lived, because the affliction of absence and the torment of separation dissolve their subtle spirit;
part of it is expelled like water through the conduits of tears,
and part is brought out in the form of vapor by way of sighs through the passage of breath, and gradually brings about dissolution.
And whoever among the Arabs fell in love,
surrendered their soul to the bailiffs of the prefect of love in the freshness of youth and the prime of life;
just as Majnūn in separation from Laylā, and Kuthayyir in love for ʿAzza, and Wāmiq in affection for ʿAdhrāʾ.
And one of the tribe of Banū Tamīm was asked: 'Why is it that in your tribe,
whoever falls in love dies?' He said: 'Because in our hearts there is tenderness, and in our women there is chastity:'