سندبادنامه 273.11

273.11

11 داستان مرد لشکری و کوذک و گربه ومار بر عادت گذشته بیش گاهواره خفته بوذ؛ ماری سیاه از سوراخی بیرون آمذ وقصد کوذک کرد . گربه از آنحا کی شفقت او بوذ بر احوال کوذک ، وبر عادت طبیعی روی بمار آورد وبا او بکارزار ببستاذ ، گاه بزحم نحه ، وگاه نزحم دیذان ، گلوی مار می درید ، وسر وقفای او می خابذ ، تا مار هلاک شذ ، وکوذک از خطر مصون بماند ، وگربه از خون مار بوستین آهار داذ . چون مرد برسیذ، گربه قدوم اورا ک استقبال بموذ ، واز بهر آنک چنین دشمنی از پای در آورده بوذ ، وچنین نازلهٔ‌ دفع کرده ، وجان در معرض خطر نهاذه ، تصبصی می کرد ، وملقی می موذ ، وتحزیة الخیر طمع می داشت ، کی استخوانی یا لقمهٔ‌ی نان بذو د دهذ . مرد چون در گربه نگاه کرد ، دهان او خون آلوذه دید ، از غایت مهر وشفقت فرزند ، خوفی ورعبی بر دلش غالب شذ ، کی الولد مخله مجبنة محزنه ، در خاطرش گذشت کی این گربه قرزند اورا بکشتست ، از سر عجلهٔ‌ طبع ، و وسوسهٔ‌ ظن وضعف بنیت بشریت ، این خیال در دل او چنان قوی شذ ، کی چوبی بر سر گربه زذ ، وگربه را از پای در آورد ؛ وچون از دهلیز بصفه ، واز صفه بر غرفه آمذ ، ماری « سیاه دیذ کشته ، وخون ازوی پالوذه ، وفرزند در گهواره بسلامت خفته ،

11 Tale of the Soldier, the Child, the Cat, and the Snake
was sleeping before the cradle according to past custom. A black snake came out of a hole
and went toward the child. The cat, out of the affection it had for the state
of the child and following its natural disposition, turned toward the snake and engaged it in combat;
now with the strike of its claws and now with the wound of its teeth, it tore the snake's throat and bit its head and nape,
until the snake perished, and the child remained safe from danger, and the cat
starched its fur coat with the snake's blood. When the man arrived, the cat came forward to welcome his arrival,
and because it had brought down such an enemy and repelled such
a calamity, and put its life in danger, it wagged its tail and fawned,
hoping for a reward of goodness, that he might give it a bone or a morsel of bread.
When the man looked at the cat and saw its mouth stained with blood, from
the extremity of his love and affection for the child, fear and terror overcame his heart, for 'the child makes [one] a miser, a coward, and a griever.' It crossed his mind that this cat
had killed his child. Out of the hastiness of nature, the whisperings of suspicion, and the weakness of human disposition,
this
fancy grew so strong in his heart that he struck the cat's head with a stick and brought the cat down;
and when he went from the vestibule to the hall, and from the hall to the upper chamber, he saw a black snake
killed, with blood draining from it, and his child sleeping safely in the cradle.