سندبادنامه 274.1

274.1

الظلم نار فلا تحقر صغیرته فرب جذوة نار أحرقت بلدا این جوری وخیم ، وظلمی عظیم بوذ کی برین حیوان رفت ، وایمن بابذ بوذ کی ممکافات این کردار نا محمود بلاسی برمن وفرزید من نازل گردذ؛ فرزند مرا از قصد دشمن حمایت کرد ، واز مکر معادی رعایت بموذ ، پاداش افعال او بحفوت مقابله کردم ! در شریعت مروت ، وطریقت فتوت ، تحجیل را کی ازین تعجیل رفت دافعی نخواهذ بوذ :

Injustice is a fire, so do not belittle a small spark of it; / for many a brand of fire has burned a town.
This was an unwholesome wrong and a great injustice that was done to this animal, and one must not be secure
lest, in recompense for this unpraiseworthy deed, a calamity descend upon me and my child!'
protected my child from the malice of an enemy and guarded him against the wile of an adversary, yet I met his deed with violence!
In the Sharīʿa of manliness and the spiritual path of chivalry, there can be no warding off of the precipitation
that resulted from this haste: