سندبادنامه 320.11

320.11

15 داستان عاشق وگنده پیر وسگ گریان عادت باشذ نظر کردن بأبنیهٔ‌ عالیه ، ومساکن مرتفعه ، جوان بر بالای منظر نگرست ؛ دختری دیذ چون حور در قصور ، وچون ولدان وغلمان در جنان ، تور حمالش جهان منور کرده ، وبوی زلفش عالم معطر ومبخر گردانیذه ، با حشم غزال ، وسحر حلال ، وسلاست آب زلال ، ولطافت باذ شمال ، چون آفتاب در جوزا وماه در سرطان ، بر طرف منظر تکیه زذه ، وعکس رویش عالم روشن گردانیذه . جوان چون آن حسن ولطافت ، ولطف وظرافت بدیذ ، واله ومتحر شذ ، وبا خوذ گفت : مگر زهرهآ زهرا ، از قسهآ خضرا به پست آمذه است ، یا ملک از فلک ، قصد مرکز زمین کرده است :

15 Story of the Lover, the Old Hag, and the Weeping Bitch
it is the custom to gaze at lofty edifices and elevated dwellings, the youth, upon the top
belvedere. He saw a maiden like a houri in palaces, and like the youths and immortal boys
in paradise, the light of whose beauty illuminated the world, and the fragrance of whose tresses perfumed and scented the cosmos;
with gazelle eyes, lawful magic, the sweetness of clear water, and the tenderness
of the north wind; like the sun in Gemini and the moon in Cancer, reclining at the edge of the belvedere,
the reflection of her face brightening the world. When the youth beheld that beauty and grace,
that charm and elegance, he was bewildered and astounded, saying to himself: 'Could brilliant Venus
have descended from the verdant vault to the low earth, or an angel from the celestial sphere have set out toward the center of the world?'