سندبادنامه 389.4

389.4

19 داستان دزد وشیر وحمدونه با او دوچهار شذ . چون چشم او بر شیر افتاذ ، خدمت کرد وشرط عبودیت وبندگی محای آورد ، وگفت : ملک را از وقایع وحوادث چیزی ظاهر شذه است. کی اثر تغیر درهیأت وبشرهٔ‌ همایون نوان دیذ ، وعلامت تحیر و وتفکر در ناصیهٔ‌ میمون بوان شناخت ؛ وبذین موضع نامعهود ، وطریق نامألوف آمذن بر سبیل تفرد وتحرد موجب چیست ؟ اگر خدمتی هست کی بنده بمباشرت آن اهلت دارذ ، مثال دهذ ، تا شرایط امتثال موذه آیذ.. ه شیر گفت : دوش بطلب صید بفلان موضع رفته بوذم ، ودر میان ستوران ایستاذه ، تا فرصتی یابم وشکاری بگیرم ، دزدی عظیم بی باک ، وصعلوکی بغایت چست وچالاک ، در آمذ وپای در پشت من آورد ، ومرا در فراز ونشیب وجر وجوی می راند ، ومن از بیم کارد وشمشیر او می رفتم ، تا آخر الامر خذای تعالی اورا بر من رحیم گردانیذ ، ومرا از چنگال او خلاص ومناص ارزانی داشت ، بر درختی رفت ، وبترک من بگفت .2 بوزنه گفت : ملک را این تدبیر خطا افتاذه است ، کی بچنین حالی تن در داذه است ، وهیچ آفریذهٔ‌ی از حیوانات قوت وقدرت آن توذ ، کی با ملک

19 Story of the Thief, the Lion, and Ḥamdūna
encountered him. When his eye fell upon the lion, he paid homage and performed the duty of servitude
and obedience, and said: "Has some occurrence or event befallen the king?
For the mark of alteration can be seen in your august form and complexion, and the sign of bewilderment
and anxiety can be recognized upon your auspicious brow; and to this unfamiliar place and path
and coming alone and solitary along an unfamiliar path—what is the reason for it? If there is any service
that this servant is qualified to undertake, let him give the command, so that the requirements of compliance may be fulfilled."
The lion said, "Last night I went to such-and-such a place in search of prey, and stood among the pack-animals
waiting to find an opportunity and seize some quarry. An exceedingly reckless thief and a vagabond,
extremely agile and nimble, came up, threw his legs over my back, and drove me up
and down, through ravines and gullies; and out of fear of his knife and sword I kept going, until
at last God the Exalted made him merciful toward me, and granted me escape and deliverance from his clutches.
He climbed up a tree and abandoned me."
The monkey said, "The king has erred in judgment by submitting to such a situation;
for no creature among the beasts possessed the strength or ability to