سندبادنامه 403.1

403.1

من ار از نو سخن خوردم عجب نیست نحست آدم سخن خوردست از ابلیس این چه رای بوذ کی سهاذی ، واین چه آرزوی نوذ کی خواستی ! زن گفت : انی مرد، غم مخور، ودل از حای میر! کی هنوز دو نام بزرگ کی قابد دعا واعظم اسماست با ماست . دیگر بار حاجت خواه، تا خذای تعالی جمله را باز برذ ، وبصورت خویش باز آورذ ! زاهد دیگر بار دست برداشت ، وبزبان تضرع وتخسع گفت : اللهم یا مجیب دعوة المضطرین!

"If I have swallowed your words, it is no wonder; / Adam first swallowed the words of Iblīs."
What counsel was this that you gave, and what wish was this that you sought!" The woman
said: "O man, do not grieve, and do not lose heart! For two great names are still with us,
which are the key to prayer and the greatest of names. Ask your need once more, so that God
Almighty may take them all away and return you to your own form!" The ascetic again lifted
his hand and said in the language of supplication and humility: "O God, O Answerer of the prayer of the distressed!