سندبادنامه 71.1

71.1

# سخن به کی مانذ زما یاذگار کی ما برگذاریم واو پایدار 3 از برای آنک سخن حکمت وکلمت موعظت هرگز از صحایف دفاتر واوراق جراید محو نشوذ ومدروس نگردذ وهمیشه منتقل باشد از زمانی یزمانی واز مکانی بمکانی ، نه بینی کی افلاطن وارسطاطالیس واسکندر وسقراط بعالم عدم رفته اند وذکر ایشان در عالم وجود مانده ، وهمچنین ملوک غستان وآل سامان وساسان در چیز فنا مقام گرده اند واسامی ایشان ابد الدهر باقی مانده است ؛

Speech is the best keepsake that remains of us, / for we are passers-by and it endures.
Because words of wisdom and admonitory sayings are never wiped from the leaves of volumes
and pages of scrolls, nor are they obliterated; they are continually transmitted from time
to time and from place to place. Do you not see that Plato, Aristotle, Alexander, and Socrates
have departed to the realm of nonexistence, while their renown has remained in the realm of existence? And likewise the kings of
Ghassān, the house of Sāmān, and the house of Sāsān have taken up residence in the realm of annihilation, yet their names
have remained forever: