سندبادنامه 98.4

98.4

هرآینه روزی نبدای اجل سماع بایذ کرد ومملکت ودولت را بضرورت وداع باید بموذ ، کی بهار بی خزان ووصل بی هجران سؤذ ، ومرا عقب وخلفی ببست کی بر سریر مملکت نشینذ واین منصب پاذشاهی را از تعرض استیلای دشمنان صیانت 3 کنذ ، واز تزاحم خصمان وتوارد مزاحمان نگاه دارذ ، ورعایای این ممالک مدت ملک ما در دامن امن وفراغت وخصب ورفاهیت اعتیاد وعادت گرفته اند وبا تخفیف وترفیه الف یافته ، وآبا واجداد ایشان بغذای احسان پرورده شذه کا وبنین وبنات ایشان در مهد عهد دولت ما بشیر کرم نشو وتربیت یافته ، اگر پاذشاهی حایر بر ایشان قادر گردذ وصرصر قهر بر ایشان وزذ در هاجرهآ حادته وحرارت حرور ظلم وضیم روز چگونه گذارند ، ودر شبهای یلدای ظلم کی آفتاب ملک من بمغرب زوال افول نمایذ چراغ فراغ چگونه افروزید، (3/1) مخدره چون این کلمات ومقدمات بشنیذ قطرات عبرات از دیذه فرو بارید ونفس سرد از سینه برکشیذ و گفت:

Inevitably, one day the call of doom must be heard, and of necessity one must bid farewell to realm and empire;
for what spring is not followed by autumn, and what union by separation? And I have no posterity or successor to sit
upon the throne of the realm and protect this office of kingship from being overrun by the domination of enemies,
and keep it safe from the crowding of adversaries and the influx of troublemakers. The subjects of these realms,
during the term of our kingship, have grown accustomed to and habituated within the bosom of security, peace, abundance, and comfort,
and have become familiar with lightened burdens and ease; their fathers and grandfathers were nurtured on the food of benevolence,
and their sons and daughters have grown and been reared in the cradle of the era of our state upon the milk of generosity. If
a tyrannical king should gain power over them and the gale of wrath blow upon them, how will they pass the day in the midday heat
of misfortune and the scorched heat of tyranny and oppression? And in the long, dark Yaldā nights
of tyranny, when the sun of my kingship sets in the west of decline, how will they kindle the lamp of peace?"
When the lady heard these words and preliminaries, drops of tears fell from her eyes,
and she drew a cold sigh from her breast and said: