Manasara Series (I. A Dictionary of Hindu Architecture; II. Indian Architecture according to Manasara-Shilpashastra; III. Manasara on Architecture and Sculpture: Sanskrit Text; IV. Architecture of Manasara: Translation; V. Architecture of Manasara: Illustrations; VI. Hindu Architecture in India and Abroad; VII. An Encyclopaedia of Hindu Architecture) v3.c25.108

v3.c25.108

दृष्टातानवितानमाननिचये त्रिघ्नेऽष्टभिर्भाजिते
शेषे योनिरिह ज्ञेया मुनियुग्माथायोऽष्ट-
निघ्ने ऽरुणे ।
व्यसैक्रं क्रमवांसिका तु वयो ज्ञेयं तिथित्रिंशता
वारो भूमिवरैर्निचिप्रगुणिते घर्मोर्हते वा
व्ययः ॥ २६ ॥
प्रागाद्या ध्वजधूमसिंहखरमागेगर्दभेमद्विजान्
योनोनोजसमान शुभाशुभकृतोऽथो बाल्य-
कौमारके ।
भूयो यौवनवार्धके च निधने चाहुर्वयांस्यन्तिमं
नेष्टं ज्ञेयमिरुत्सवारतिधियेोगाय बुचैलों-
कतः ॥ २७ ॥
सप्ताविंशतियाकृते गृहविमाने मिश्रव्रतामि-
मातौष्मांशैरखिलं ततश्च युतविस्तृत्य।
गृहाम्युच्छ्रयः ।
स्तम्भोऽष्टांशततः करद्वयमितोऽप्याद्यङ्गुरैर्वै
चिंतक्ष्याधिष्ठानमथोऽथैतेऽत्र रसभागादि-
क्षयश्च कचित् ॥ २८ ॥
विस्तारेण समं पादमानमित्युच्यते बुधैः ।
विस्तारस्य च द्विगुण युक्तं वा होनमेव वा ॥२९॥
षट्सप्ताष्टकद्विभागैर्युक्तं वा विस्तृतं तु वा ।
सपादत्रिकर्रहस्तं तु सर्वषामपि शोभनम् ॥ ३० ॥
रसाद्यष्टाङ्गुद्धिभागैः पादमानात् प्रकल्पयेत् ।
अधिक × × तु त्र्यंशाङ्गुधिकं त्वपि कुत्र-
चित् ॥ ३१ ॥
अधिष्ठानं द्विधा दृष्टं मञ्चकं गलमञ्चकम् ।
अधिष्ठानस्य मानेन द्वादशंशान् प्रकल्प-
येत् ॥ ३२ ॥
करोतु पादुकं द्वाभ्यां रसांशैर्जगतों ततः ।
गलं प्रति पृथग् द्वाभ्यामिति स्याद् गल-
मञ्चकम् ॥ ३३ ॥
अथवा पादुकं द्वाभ्यां सप्तभिर्जगतीं ततः ।
पावकांशैः प्रति कुर्यान्मञ्चकं नाम तत्
स्मृतम् ॥ ३४ ॥