Pramāṇa · Search · About · API

Die Kosmographie der Inder nach den Quellen dargestellt c7.s2.t25: d) Krauñcadvīpa

Die Kosmographie der Inder nach den Quellen dargestellt c7.s2.t25

Language
German

d) Krauñcadvīpa

c7.s2.t25.1

Krauñcadvīpa umgibt den Gḥrtoda und wird wiederum von dem Dadhyoda (Saure-Milch-Meer) oder Dadhimanḍodaka (Saure-Rahm-Meer) (Bhāgavata- u. Devībhāgavatap.: Kṣīroda) eingeschlossen.

c7.s2.t25.2

Die sieben Hauptgebirge heissen:

c7.s2.t25.3

| Agnip. 119. 16, Brahmāṇḍap. Pū. Bhā 19. 66 ff., Brahmap. 20. 50 f., Garuḍap. 56. 12, Kūrmap. 49, Liṅgap. 53. 14 ff., Śivap. Dharmas. 34. 47, Vāyup. 49. 61 ff., Viṣṇup. II. 4. 50 | Bhāgavatap. V. 20. 21, Devībhāgavatap. VIII. 13. 9, Yogasiddhāntac. S. 126 |
| Krauñca | [Vāyup.: °ka) | Śukla (Yogasiddhāntac.: Śukra) |
| Vāmana (Brahmāṇḍap., Kūrmap., Liṅgap., Andhakāraka (Kūrmap.: Adhikārika) | Vardhamāna |
| Devāvṛt (Brahmap.: Devavrata, Kūrmap.: Divāvṛtta 2), Śivap.: Divāvṛttyamanas, Brahmāṇḍap., Liṅgap., Vāyup.: Divāvṛt) | Bhojana |
| Puṇḍarīkavat (Agnip., Śivap.: Puṇḍarīka, Garuḍap.: Mahāśaila, Kūrmap.: Vi- | Upabarhiṇa (Devībhāgavatap., Yogasiddhāntac.: °barhaṇa) |
| | Nanda |

c7.s2.t25.4

1) Kūrmap. Text: Tobha.
2) Text: Devābda.

c7.s2.t25.5

| veda, Liṅgap.: Vivinda, Vāyup.: Divinda, Brahmāṇḍap.: Dvivida) | |
| D u n d u b h i (Brahmāṇḍap., Kūrmap., Liṅgap., Vāyup.: Puṇḍarīka) | N a n d a n a |
| M a h ā ś a i l a ¹) (Brahmāṇḍap., Kūrmap., Liṅgap., Vāyup.: Dundubhisvana, Garuḍap.: Puṇḍarīkavat, Śivap. fehlt) | S a r v a t o b h a d r a |

c7.s2.t25.6

Die Landschaften. Die zugehörigen Landschaften, benannt nach den Söhnen des Dyutimat (Bhāgavatap.: Dhṛtapṛṣṭha, Devībhāgavatap.: Ghṛta°) sind folgende:

c7.s2.t25.7

| Agnip. 119. 15, Brahmāṇḍap. Pū. Bhā. 19. 71 ff., Brahmap. 20. 48 f., Garuḍap. 56. 11, Kūrmap. 40, Liṅgap. 46. 32 ff., Mārkaṇḍeyap. 53. 23, Vāyup. 49. 66 ff., Viṣṇup. II. 4. 48 | Bhāgavatap. V. 20. 21, Devībhāgavatap. VIII. 13. 7 f., Yogasiddhāntac. S. 126 |
| K u ś a l a (Brahmap. Kuśaga) | Ā m a |
| M a n d a g a ²) (Agnip., Brahmāṇḍap., Liṅgap., Vāyup.: Manonuga, Kūrmap.: Manohara, Uṣṇa [Mārkaṇḍeyap.: Manuga) | M a d h u r u h a |
| P ī v a r a (Agnip.: Pradhāna, Brahmāṇḍap.: Pīvaraka, Mārkaṇḍeyap.: Prākara, Vāyup.: Prāvaraka) [kaṇḍeyap.: Arthakāraka) | M e g h a p ṛ ṣ t h a (Yogasiddhāntac.: Meṣa°) |
| A n d h a k ā r a k a (Kūrmap.: Andhakāra, MārM u n i (Brahmāṇḍap., Vāyup.: Munideśa) | S u d h ā m a n (Devībhāgavatap.: Sudhāmaka) |
| D u n d u b h i (Brahmāṇḍap., Vāyup.: Dundubhisvana) | B h r ā j i ṣ t h a |
| | L o h i t ā r ṇ a |
| | V a n a s p a t i |

c7.s2.t25.8

Die Hauptflüsse. Die sieben Hauptflüsse heissen:

c7.s2.t25.9

| Brahmāṇḍap. Pū. Bhā. 19. 75, Brahmap. 20. 55 f., Garuḍap. 56. 13, Kūrmap. 49, Śivap. Dharmas. 34. 50, Vāyup. 49. 69, Viṣṇup. II. 4. 55 | Bhāgavatap. V. 20. 21, Devībhāgavatap. VIII. 13. 10, Yogasiddhāntac. S. 126 |
| G a u r ī | A b h a y ā |
| K u m u d v a t ī | A m ṛ t a u g h ā |
| S a ṃ d h y ā | Ā r y a k ā (Yogasiddhāntac.: Arvakā) |
| R ā t r i | T ī r t h a v a t ī |
| M a n o j a v ā [Text: Kṣānti) | V ṛ t t i r ū p a v a t ī (Yogasiddhāntac.: Rūpavatī) |
| K h y ā t i (Kūrmap. Text: Kobhi, Viṣṇup. | P a v i t r a v a t ī (Devībhāgavatap.: °vatikā) |
| P u ṇ d a r ī k ā (Kūrmap.: Puṇḍarīkākṣa) | Ś u k l ā (Yogasiddhāntac.: °klī) |

c7.s2.t25.10

Die Bewohner. In Krauñcadvīpa führen die vier Kasten die Namen: Puṣkara (Brahmap., Kūrmap.: Puṣkala), Puṣkala (Brahmap., Kūrmap.: Puṣkara), Dhanya und Tiṣya ³) (Agnip.: Tithya).

c7.s2.t25.11

1) Agnip. 119. 16 dundubhir dviguṇo mithaḥ. 2) Viṣṇup. Var.: Manuga.
3) Brahmap. 20. 53: Puṣkalā Puṣkarā Dhānyas te khyātāś ca dvijottamā. Var. hat die richtige Lesart.

c7.s2.t25.12

Nach dem Bhāgavatap. V. 20. 22 und Devībhāgavatap. VIII. 13. 11 heissen dieselben Puruṣa, Ṛṣabha, Draviṇa und Devaka. Viṣṇu wird in der Form des Rudra verehrt. Nach den drei anderen Texten wird Varuṇa verehrt. Den Namen hat den Kontinent nach dem gleichnamigen Berge.

c7.s2.t25.13

e) Śākadvīpa.

c7.s2.t25.14

Śākadvīpa liegt zwischen dem Dadhimandodaka- und dem Kṣīroda-(Milch-)Ozean ¹). Die sieben Hauptgebirge heissen:

c7.s2.t25.15

| Agnip. 119. 20, Brahmāṇḍap. Pū. Bhā. 19. 84 ff., Brahmap. 20. 62 f., Kūrmap. 49, Liṅgap. 53, 17 ff., Śivap. Dharmas. 34. 52 f., Vāyup. 49. 77 ff., Viṣṇup. II. 4. 62 f. | Bhāgavatap. V. 26. 26, Devībhāgavatap. VIII. 13. 20, Yogasiddhāntac. S. 126 |
| Udayagiri (Agnip., Brahmāṇḍap., Kūrmap., Liṅgap., Vāyup.: Udaya) | Īśāna |
| Jaladhāra (Agnip.: Jaladhara, Viṣṇup.: Jalādhāra, Kūrmap., Liṅgap.²): Raivata) | Uruśṛṅga |
| Raivataka (Agnip.: Raivata, Kūrmap., Liṅgap.: Śyāmaka, Śivap.³) fällt aus) | Balabhadra |
| Śyāma (Agnip.: Śyāmaka, Kūrm.⁴): Astagiri) | Śatakesara (Yogasiddhantac.: ⁰keśara) |
| Astagiri⁵) (Brahmap.: Ambhogiri, Śivap.: Astamgiri, Vāyup., Viṣṇup.: Asto giri, Agnip.: Udraka, Kūrmap.: Āmbikeya, Liṅgap.: Rājata) | Sahasrasrota (Devībhāgavatap. ⁰srotaka) |
| Āmbikeya (Brahmāṇḍap., Śivap.: Amb⁰, Brahmap.: Āstikeya, Viṣṇup. Text: Āñcikeya, Kūrmap.: Ramya) | Devapāla |
| Ramya oder Keśarin (Brahmāṇḍap., Brahmap., Kūrmap., Liṅgap.; Kesarin) | Mahānasa (Devībhāgavatap.: Mahāsana) |

c7.s2.t25.16

Wilson hat in seiner Übersetzung des Viṣṇupurāṇa die Reihenfolge Śyāma-Astagiri, Āñcikeya, Ramya, Keśarin, jedoch scheint dieselbe bei Vergleich mit den übrigen Purāṇa unrichtig zu sein, da doch sowohl im Vāyu- wie Liṅgap. gesagt wird, dass der Berg Ramya auch Keśarin resp. Kesarin heisse.

c7.s2.t25.17

Die zugehörigen Landschaften sind benannt nach den Söhnen des Bhavya resp. Die Landschaften. Havya (Bhāgavata- u. Devībhāgavatap.: Medhātithi). Sie heissen:

c7.s2.t25.18

1) Bhāgavatap. u. Devībhāgavat. umgekehrt.
2) Der Text des Liṅgap. scheint korrumpiert zu sein, da nur 6 Gebirge aufgezählt werden.
3) Könnte man den Vers Dharmas. 34. 52b nicht konjezieren: pūrve tatrodayagirir jaladhāro raivatakaḥ | śyāmo hy astamgiriś caivāmbikeyaś ca keśarī || statt jaladhāro 'pare yataḥ?
4) Kūrmap. Text: Aṣṭhagiri.
5) Liṅgap. Text: Rājataś ca giriḥ. Das ist der „Untergangsberg“; s. Vāyup. 49. 82.

c7.s2.t25.19

| Agnip. 119. 19, Brahmāṇḍap. Pū. Bhā. 19. 91 ff., Brahmap. 20. 60 f., Garuḍap. 56. 14, Kūrmap. 40, Liṅgap. 46. 25 ff., Mārkaṇḍeyap. 53. 21, Vāyup. 49. 85 ff., Viṣṇup. II. 4. 60 | Bhāgavatap. V. 20. 25, Devībhāgavatap. VIII. 13. 19, Yogasiddhāntac. S. 126 |
| Jalada | Purojava |
| Kumāra (Brahmāṇḍap., Vāyup.: Sukumāra, Liṅgap.: Kaumāra) | Manojava (Devībhāg.: Manaḥpūrvajava) |
| Sukumāra (Brahmāṇḍap., Vāyup.: Kaumāra) | Pavamāna (Devībhāg.: Pavamānaka) |
| Maṇicaka (Brahmap.: Maṇīraka, Garuḍap.: Maśīvaka, Viṣṇup.: Man⁰, Mārkaṇḍeyap.: Manīvaka, Liṅg.: Māṇ⁰, Brahm.: Maṇīvaka) | Dhūmrānīka |
| Kusumoda (Brahmap.: Kusa⁰, Brahmāṇḍa-, Liṅga- u. Vāyup.: Kusumottara, Kūrmap., Mārkaṇḍ.: Kuśottara, Agnip.: Kuśottaratha) | Citrarepha |
| Modāki(n) (Garuḍap.: Modārki, Liṅgap., Brahmāṇḍap., Vāyup.: Modāka, Mārkaṇḍeyap.: Medhāvin) | Bahurūpa |
| Mahādruma (Agnip.: Druma) | Viśvādhāra (Devībhāg.: Viśvadhr̥k) |

c7.s2.t25.20

Die Hauptflüsse

c7.s2.t25.21

Die sieben Hauptflüsse in Śākadvīpa heissen:

c7.s2.t25.22

| Brahmāṇḍap. Pū. Bhā. 19. 96, Brahmap. 20. 66 f., Garuḍap. 56. 15, Kūrmap. 49, Śivap. Dharmas. 34. 55, Vāyup. 49. 91 ff., Viṣṇup. II. 4. 65 f. | Bhāgavatap. V. 20. 26, Devībhāgavatap. VIII. 13. 22, Yogasiddhāntac. S. 126 |
| Sukumārī | Anaghā |
| Kumārī | Āyurdā |
| Nalinī (Vāyup.: Pārvatī) | Ubhayasṛṣṭi (Devībhāgavatap., Yogasiddhāntac.: ⁰spr̥ṣṭi) |
| Dhenukā (Brahmap. Text: Re⁰, Brahmāṇḍap., Kūrmap.: Ve⁰, Śivap.: Veṇukādayā, Vāyup.: Śivetikā) | Aparājitā |
| Ikṣu (Kūrmap.: Ikṣukā) [Śivap.: Re⁰] | Pañcapadī |
| Veṇukā (Brahmap., Kūrmap., Vāyup : Dhen⁰, Gabhastī (Vāyup. fehlt, Kūrmap., Brahmāṇḍap., Śivap.: ⁰sti) | Sahasrasruti (Devībhāg.: ⁰śruti, Yogasiddhāntac.: ⁰stuti) |
| Nijadhṛti | |

c7.s2.t25.23

Die Bewohner.

c7.s2.t25.24

Nach dem Vāyupurāṇa 49. 80 ff. haben die Flüsse doppelte Namen. Ausser den genannten heissen die ersten sechs noch Anutaptā, Siddhā, Nandā, Tridivā, Kratuḥ und Mṛtā. Der halbe Śloka, der den siebten Strom aufführt, fehlt in unseren Ausgaben.

c7.s2.t25.25

Die vier Kasten tragen die Namen Mṛga (Agnip., Brahmap.: Maga), Māgadha (Agnip., Kūrmap.: Mag⁰), Mānasa und Mandaga oder nach dem Bhāgavatap. V. 20. 27, Devībhāgavatap. VIII. 13. 28 f. und der Yogasiddhāntac. S. 126: Ṛtavrata (Devībhāgavatap.: Ṛtu⁰), Satyavrata, Dānavrata und Anuvrata. Man verehrt in diesem Kontinent den Viṣṇu in der Gestalt des Sūrya; nach dem Bhāgavatap. und Devībhāgavatap. verehrt man den Vāyu (Yogasiddhāntac.: Prāṇa). Der Kontinent hat seinen Namen von einem Śāka-Baum. Nach dem Kūrmap. liegt in der Mitte des Kṣīroda, der den Śākadvīpa rings umgibt, der Śvetadvīpa. Seine Bewohner, die das genannte Purāṇa ausführlich beschreibt, sind sündenfrei und führen ein Götterleben.

c7.s2.t25.26

f) Puṣkaradvīpa.

c7.s2.t25.27

Puṣkara umgibt den Kṣīroda und wird wiederum vom Svādūdaka-(Süsswasser-)Meer eingeschlossen. Das ringförmige Mānasottara-(Vāyup.: Mānasottama-)Gebirge, 50000 (Bhā-gavatap. V. 20. 30, Devībhāgavatap. VIII. 13. 31 u. Yogasiddhāntac.: 10000) Yojana hoch, teilt den Kontinent in zwei ringförmige Länder, die nach den Söhnen des Savana ¹) (Bhāgavatap. u. Devībhāgavatap.: Vitihotra) benannt sind. Der innere heisst Dhātakīkhaṇḍa oder Dhātaki und der äussere Mahāvīta (Garuḍap., Viṣṇup.: Mahāvīra). Nach dem Bhāgavatap. V. 20. 31 und Devībhāgavatap. VIII. 34 heissen sie Dhātaki und Ramaṇaka (Devībhāgavatap.: Ramaṇa), und die Yogasiddhāntac. nennt sie nur arvācīna- und parācīna-varṣa. Die Bewohner sind nicht in Kasten eingeteilt, sondern sämtlich Brāhmaṇen ²). Alle haben gleiche Gestalt und gleiches Aussehen, leben ohne Kummer, Krankheit, Hass und Leidenschaft und erreichen ein Alter von 10000 Jahren. Es gibt hier keinen Veda, keine Ethik, keine Politik und keinen Gehorsam. Hier gibt es weder Berge noch Flüsse, und niemals fällt Regen. In Puṣkaradvīpa steht ein Nyagrodha-Baum, in dem Brahman wohnt, verehrt von Göttern und Dämonen.

c7.s2.t25.28

Auf dem Mānasottara liegen nach den Hauptrichtungen der Windrose die vier Städte der Welthüter (lokapāla), die des Indra im Osten, die des Yama im Süden, die des Varuṇa im Westen und die des Soma im Norden. Die Stadt des Indra heisst Vasvaukasārā ³) oder Amarāvatī ⁴), die des Yama Samyamanī, die des Varuṇa Sukhā ⁵) oder Mukhyā und endlich die des Soma Vibhāvarī (Liṅgap. 54. 3: Vibhā). Nach dem Bhāgavatap. V. 21. 7 und Devībhāgavatap. VIII. 15. 16 heisst die erste Devadhānī und die dritte Nimlocanī, die zweite und vierte stimmen mit denen der übrigen Purāṇa überein.

c7.s2.t25.29

Über diesen Kontinent haben das Garuḍa- ⁶) und Vāmanap. ⁷) abweichende Anschauungen. Nach diesen beiden Texten hat der Kontinent Puṣkaradvīpa ein furchtbares Aussehen und wird von Rākṣasa bewohnt. Hier sollen auch die Höllen liegen, über die später gehandelt soll.

c7.s2.t25.30

Jenseits des Süsswasserozeans (Svādhūdaka) liegt das Ende der Welt (lokasamsthiti). Es ist ein goldenes Land, doppelt so breit wie Puṣkaradvīpa ⁸), einem Felsenringe gleichend. In demselben gibt es keine Lebewesen. Nach aussen hin wird es abgeschlossen durch das ringförmige Lokāloka-(Welt-Nichtwelt-)Gebirge, dessen Breite und Höhe 10000 Yojana betragen soll. Nur innerhalb dieses Gebirges leuchten die Sonnenstrahlen, jenseits desselben herrscht ewige Finsternis. Das Ganze umschliesst die Schale des Brahma-Eies (aṇḍakaṭāha).

c7.s2.t25.31

Mit der Schale hat das Weltei einen Durchmesser von 50 koṭi (500000000) von Yojana.

c7.s2.t25.32

1) Viṣṇup. II. 4. 74 Sabala, Garuḍap. 56. 16 Śavala. 2) Kūrmap. 50.
3) Brahmāṇḍap. Pū. Bhā. 21. 30, Vāyup. 50. 87, Viṣṇup. II. 8. 9.
4) Brahmāṇḍap. Pū. Bhā. 21. 37, Kūrmap. 41, Liṅgap. 54. 3, Vāyup. 50. 94.
5) Brahmāṇḍap. Pū. Bhā. 21. 32 ff., Liṅgap. 54. 3, Vāyup. 50. 95 ff., Viṣṇup. II. 8. 9.
6) 57. 4 ff. 7) 11. 46 ff.
8) Nach dem Bhāgavatap. V. 20. 35 und Devībhāgavatap. VIII. 14. 2 ist das „goldene Land“ so breit wie der Zwischenraum zwischen Meru und Mānasottara.

c7.s2.t25.33

jana; nach dem Bhāgavatap. V. 20. 38 und Devībhāgavatap. VIII. 14. 9 nimmt das Lokāloka-Gebirge hiervon nur ein Viertel ein.

c7.s2.t25.34

Die vier Welt-elephanten. Das ganze Universum tragen nach dem Bhāgavatap. V. 20. 30 und Devībhāgavatap. VIII. 14. 10 die vier Elephantenkönige Ṛṣabha, Puṣkaracūḍa ¹), Vāmana und Aparājita, die von Viṣṇu an die vier Kardinalpunkte des Horizonts gesetzt sind. Mahābhārata VI. 475 und Padmap. III. 9. 34 nennen als Namen dieser Weltelephanten: Vāmana, Airāvata, Añjana ²) und Supratīka. Nach Rāmāyaṇa I. 40. 13 heissen sie: Virūpakṣa, Mahāpadma, Saumanasa, Bhadra.

c7.s2.t25.35

¹ Devībhāgavatap. Text hat Puṣkaracūḍa.

c7.s2.t25.36

² Mahābhārata hat fälschlich „ādayaḥ“.

Linked texts (16)