Wilson Philological Lectures on Sanskrit and the Derived Languages c7.22

c7.22

The conjuncts in which the second sound is weak and consequently gives way to the first are क्य्, र्य्, ग्य्, प्य्, भ्य्, र्य्, स्य्, क्र्, ग्र्, त्र्, द्र्, ध्र्, प्र्, भ्र्, श्र्, स्, क्, क्, ज्व्, त्व्, ह्, ध्व्, श्व्, &c., which have a semi-vowel for their latter member, and म्, त्म्, म्, म्, &c., which have a nasal. Thus, we have सक् for शक्य or शाक्य, अक्खान for आख्यान, योग for योग्य, कुप्प for कुप्य, अब्भन्तर for अभ्यन्तर, पस्सति for पश्यति, तस्स for तस्य, सक् for शक्र, अग्ग for अग्र, मित्त for मित्र, अद्क for आर्द्रक, गिद्ध for गृध्र, विप्प for विप्र, अन्भ for अभ्र, अस्सम for आश्रम, अस्सव for आसव, सुक्क for शुक्ल, पक्क for पक्व, पज्जळति for प्रज्वलति, नीलत्त for नीलत्व, विद्देस for विद्वेष, अद्धा for अध्वा, अस्स for अश्व, &c., and अग्ग for अग्नि, अत्ता for आत्मा, छद्द for छद्म, सोप्प for स्वप्न, &c. The semi-vowel य after न in going out turns the न into the palatal ञ, this latter representing the combined effect of both; as in अन्ञ for अन्य, राजनञ for राजन्य, &c.