The Orion, or Researches into the Antiquity of the Vedas c11.34

c11.34

वि हि सोतोरस्रक्षत नेन्द्रं देवममंसत ।
यन्मामददृशार्कपिरयं पुष्टेषु मत्सखा विश्वस्मादिद्र उत्तरः ॥ १ ॥
परा ह्यं धावासि वृषाकपेरति व्यथिः ।
नो अह प्र विन्दस्यन्यत्र सोमपीतये विश्व० ॥ २ ॥
किमयं त्वां वृषाकपिश्कार हरितो मृगः ।
यस्मा हरस्यसीदु न्वर्यो वा पुष्टिमद्रसु विश्व० ॥ ३ ॥
यमिमं त्वं वृषाकपिं प्रियमिन्द्राभिरक्षसि ।
धा न्वस्य जंभ्षदपि कर्णे वराहयुविश्व० ॥ ४ ॥
प्रिया तष्टानें मे कपिर्व्यददूषत ।
शिरो न्वस्य राविषं न सुगं दुष्कृतं भुवं विश्व० ॥ ५ ॥
न मस्त्री सुंभसत्तरा न सुयाश्रुतरा भुवत् ।
न ममतिश्चयवीयसी न सख्यधुर्मयसी विश्व० ॥ ६ ॥
उवे अंब सुलाभिके यथैवांग भविष्यति ।
भन्समै अंब सख्थि मे शिरो मे वीव हष्यति विश्व० ॥ ७ ॥
किं सुबाहु स्वंगुरे पृथुष्टो पृथुजाघने ।
किं शूरपत्न नहवमभ्यमीषि वृषाकपि विश्व० ॥ ८ ॥
अवीरामिव मामयं शशरुभि मन्यते ।
उताहमस्मि वीरणीद्रपत्नी महत्सखा विश्व० ॥ ९ ॥
संहोनं स्म पुरा नारी समर्नं वावं गच्छति ।