History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v1.c6.s18.35

v1.c6.s18.35

²⁸⁷ *e. g.* उक्तं हि मानवे धर्मे—सद्यः पतति मांसेन लाक्षया लवणेन वा । त्र्यहाच्छूद्रश्च भवति ब्राह्मणः क्षीरविक्रयात् ॥ (this is मनु X. 92); उक्तं हि मानवे धर्मे ‘वृषलीफेनपीतस्य निःश्वासोपहतस्य च । तत्रैव च प्रसूतस्य निष्कृतिर्नोपलभ्यते ॥’ (this is मनु III. 19); उक्तं हि मानवे धर्मे ‘अधीत्य चतुरो वेदान् साङ्गोपाङ्गेन तत्वतः । शूद्रात्प्रतिग्रहाद्ग्राही ब्राह्मणो जायते खरः ॥ खरो द्वादश जन्मानि षष्टि-जन्मानि सूकरः । श्वानः सप्ततिजन्मानि इत्येवं मनुरब्रवीत् ॥’ (this cannot be traced in the extant Manusmṛti); इह हि मानवधर्मेऽभिहितम् । अरणगिर्भ- संभूतः कठो नाम महामुनिः । तपसा ब्राह्मणो जातस्तस्माज्जातिरकारणम् ॥ This is followed by several verses citing instances of व्यास, वसिष्ठ, ऋष्यशृङ्ग, विश्वामित्र, नारद and others who though born of women of low class became sages. These verses also are not found in the extant मनुस्मृति.