History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v1.c6.s21.31

v1.c6.s21.31

³¹⁸ स ह्याश्रमैर्विजिज्ञास्यः समस्तैरेवमेव तु । द्रष्टव्यस्त्वथ मन्तव्यः श्रोतव्यश्च द्विजातिभिः ॥ याज्ञ. III. 191; compare बृहदारण्यक II. 4. 5. and IV. 5. 6 ‘आत्मा वा अरे द्रष्टव्यः श्रोतव्यः &c.’; य एनमेवं विन्दन्ति ये चारण्यकमाश्रिताः । उपासते द्विजाः सत्यं श्रद्धया परया युताः ॥ क्रमात्ते संभवन्त्यर्चिरहः शुक्लं तथोत्तरम् । अयनं देव-लोकं च सवितारं सवैद्युतम् ॥ ततस्तान् पुरुषोभ्येत्य मानसो ब्रह्मलौकिकात् । &c. याज्ञ. III. 192-194; compare बृहदारण्यक VI. 2. 15 ते य एवमेतद्विदुर्ये चामी अरण्ये श्रद्धां सत्यमुपासते तेर्चिरभिसंभवन्ति ... तान् वैद्युतान्पुरुषो मानस एत्य ब्रह्म-लोकान् गमयति.’ The next three verses of Yāj. summarise बृहदारण्यक VI. 2. 15 using the last words of the latter ‘कीटाः पतङ्गा यदिदं दन्दशूकम्’.