Pramāṇa · Search · About · API

History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v2.c26.200

History of Dharmaśāstra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v2.c26.200

Language
English

v2.c26.200

¹¹¹⁶ The निर्णयसिन्धु summarizes the views of Gauḍa writers: अत्र बन्धुभ्य इति पञ्चमीनिर्देशात् पितुःपितृष्वसृपुत्रात्सप्तमीं मातुःपितृष्वसृपुत्राच्च पञ्चमीमपि त्यजेत्। एवमन्यबन्धुषु ज्ञेयम्। तत्रापि त्रिगोत्रात्ययेऽर्वागपि विवाहं कुर्यात् वक्ष्यमाणवचनात्। त्रिगोत्रगणना च मातामहगोत्रापेक्षया न तु स्वापेक्षया अन्यथा पितुः पितामहदुहितुर्दाहित्रीपुत्री परिणेया स्यात्। वध्वा मातामहगोत्रापेक्षया तु त्रिगोत्रान्तर्गतेन विवाहप्रसङ्ग इति संयम्यतत्त्वादयो गौडमन्थाः। pp. 283–284, where a passage of बृहन्मनु is quoted (*Continued from last page*) from शूलपाणि's संबन्धविवेक 'शूलपाणिरप्याह। पञ्चमात्सप्तमाच्चार्वागपि त्रिगोत्रान्तरिता विवाह्या। असंबद्धा भवेन्मातुः पिण्डेनैवोदकेन वा। सा विवाह्या द्विजातीनां त्रिगोत्रान्तरिता च येति बृहन्मनूक्तेः।' The निर्णयसिन्धु notes that southern writers (dākṣiṇātya) do not subscribe to this view about three gotras intervening being an exception to sāpiṇḍya in marriage. The संस्कारप्रकाश p. 710 also notes the view of Śūlapāṇi about त्रिगोत्रान्तरिता which means 'मूलपुरुषगोत्राच्चतुर्थगोत्रोत्पन्नेति'.

Linked texts (2)