History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v4.c62.379

v4.c62.379

²¹⁴ दैवं प्रज्ञाविशेषेण को निवारितुमर्हति ॥ विधातुविहितं मार्गं न कश्चिदतिवर्तते । आदि 1. 246-247; दैवं पुरुषकारेण को निवारितुमुत्सहेत् । उद्योग 186. 18; दैवमेव परं मन्ये पौरुषं तु निरर्थकम् । सभा 47. 36; दैवं पुरुषकारेण को वञ्चयितुमर्हति । दैवमेव परं मन्ये पुरुषार्थो निरर्थकः । वनपर्व 179. 27 (said by भीम when caught by *Ajagara*); न हि दिष्टमतिक्रान्तुं शक्यं भूतेन केनचित् । दिष्टमेव ध्रुवं मन्ये पौरुषं तु निरर्थकम् ॥ उद्योग 40. 32; (2) दैवे पुरुषकारे च लोकोयं संप्रतिष्ठितः । आदि 123. 21; जयस्य हेतुः सिद्धिर्हि कर्म दैवं च संश्रितम् । सभा 16. 12; दैवे च मानुषे चैव संयुक्तं लोककारणम् । उद्योग 79.5; न ह्युत्थानमृते दैवं राज्ञामर्थं प्रसाधयेत् । साधारणं द्वयं ह्येतद्देवमुत्थानमेव च ॥ शान्ति 56. 14; न हि दैवेन सिध्यन्ति कार्याण्येकेन सत्तम । न चापि कर्मणैकेन द्वाभ्यां सिद्धिस्तु योगतः ॥ सौप्तिक 2. 3; (3) यत्नो हि सततं कार्यस्ततो दैवेन सिध्यति । शान्ति 153. 50; तत्रालसा मनुष्याणां ये भवन्त्यमनस्विनः । उत्थानं ते विगर्हन्ति प्राज्ञानां तन्न रोचते ॥ वृद्धानां वचनं श्रुत्वा योग्यमुत्थानं प्रयोजयेत् । उत्थानस्य फलं सम्यक् तदा स लभतेऽचिरात् ॥ सौप्तिक 2. 12 and 23; उत्थानं हि नरेन्द्राणां बृहस्पतिरभाषत । राजधर्मस्य तन्मूलं श्लोकांश्चात्र निबोध मे ॥ उत्थानेनामृतं लब्धमुत्थानेनासुरा हताः । उत्थानेन महेन्द्रेण श्रैष्ठ्यं प्राप्तं दिवीह च । उत्थानवीरः पुरुषो वाग्विरामधितिष्ठति । उत्थानवीरान्त्वाग्वीरा रमयन्त उपासते । शान्ति 58. 13-15.