History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v4.c63.1210

v4.c63.1210

¹¹⁴⁰ पत्न्य इति बहुवचनात्प्रतिपत्नि स्वांशेन समानमंशं गृह्णीयान्न तु ताभ्यः पृथक्कृत्यांशो देयः । जायापत्योर्न विभागो विद्यते इति हारीतवचनविरोधापत्तेः । मदनरत्न (ms. folio 91 b). It is curious that the मदनरत्न ascribes जायापत्योर्न विभागो विद्यते to हारीत; this sūtra is आप. ध. सू. II. 6. 14. 16; vide above p. 451 and H. of Dh. vol. II. pp. 429 and 518 for quotation from Āp. and p. 556 for a verse from Tai. Br. quoted in Mit. on या. II. 52 about husband and wife enjoying together in heaven the rewards of religious acts. नात्र जायापत्योर्विभाग उच्यते येन हारीतवचनविरोधः स्यात् । किं तु पत्न्यैव पुत्रविभागसमये ताभ्यस्तत्समानांशदानं प्रीतिदानवत् । व्य. प्र. pp. 441-442. It is worthy of note that the व्य. प्र. p. 510 elsewhere (*Continued from the last page*) refers the sūtras जायापत्योर्न विभागो विद्यते पाणिग्रहणाद्धि सहत्वं कर्मसु to गौतम. It further says that the wife's ownership in the husband's property is only technical and not real and that when the husband dies and his ownership in joint family estate lapses her technical ownership comes to an end 'पाणिग्रहणाद्धि ... ... गृहेषु चेति गौतमवचनात्पल्या अपि तद्भागेऽविविक्तेपि स्वत्वमुत्पन्नं तन्नाशः किमिति तत्सत्त्वे कल्य्यत इति चेन्न । औपपत्तिकोऽस्ति न तु तात्विकः । पत्न्याः पतिद्रव्ये स्वत्वं नीरक्षीरवदेकलोलीभावान्न सहधिकारित्वेन प्रयोगे न तु भ्रातॄणामिव परस्परम्।' व्य. म. p. 510; समांशादानपक्षे प्रमीतभर्तृकाः पुत्रपौत्रपत्न्यः स्वपत्न्यश्च भर्तृभागार्हाः कार्याः । विश्वरूप on या. II. 119.