History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v4.c63.t2.284

v4.c63.t2.284

¹⁴⁶² ननु पत्न्यादीनां सर्वेषां श्रुतनिरूपितानामिव धनभाक्त्वं बान्धवानामाप तथैवास्तु । अतः कथं पितुर्मातुश्च बान्धवानां धनसम्बन्धः । पितुः पितृष्वसुः पुत्राः इत्यादि तु संज्ञासंज्ञिसम्बन्धमात्रार्थं न धनसम्बन्धार्थमिति चेदुच्यते । विनाप्येतद्वचनं पितुर्मातुलपितृपितृव्यादिष्विव पितृमातृबान्धवेष्वपि योगेनैव तत्प्रवृत्तिसम्भवे संज्ञासंज्ञिसम्बन्धबोधनानर्थक्यापत्तिः । तेन बन्धूमुद्दिश्य धनसम्बन्धविधौ पितृमातृबन्धुग्रापणेनैव वचोऽर्थवत् । बन्धूद्देशेनाशौचादिविधावप्येवमेवेति दिक् । व्य. मयूख p. 144. In Gajadhar Prasad v. Gauri Shankar 54 All. 698 (F; B.) Mukerji J. (at pp. 725-26) prefers to dissolve the word पितृबन्धु or मातृबन्धु as either पञ्चमीतत्पुरुष or तृतीयातत्पुरुष (पितुः बन्धुः, पित्रा बन्धुः) rather than as षष्ठीतत्पुरुष. No Sanskrit authority is quoted for doing this and this view of his is opposed to the view of the व्य. मयूख, the सरस्वतीविलास and some other works.