History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v5.c72.194

v5.c72.194

⁵⁴⁷ अधः शय्या हविष्यमदपता प्रत्युत्थानं च कर्मणां देवान्व्यजेनेकरावं त्रिरावं नवरावं वा, यावत्सञ्चनादित्येतानि । शां. श्रौ IV. 15.10, नातनि पित्र्यात्कार्य इति विरात्रमहस्तद्वा भोजनमधः शयनं ब्रह्मचर्यं त्र्यहं षडहं द्वादशाहं संवत्सरं यावत् ग्रहणं द्वादशरात्रमुभयं दम्प- त्योरेकमेवमेकनिशेषु त्रिरात्रे यावज्जीवं प्रेतपत्नी । बो पि सू I 12.10 ; न स्यादृदादम- धीयीरन् । नित्यानि निवर्तेरन्वैतानवर्जम् । शालाग्नौ चैके । अन्य एतानि कुर्युः । पार गृ III. 10 (ascribed to पैठीनसि in मिता on या III. 17): उभयोः सन्ध्ययोर्निर्वृत्तावनं न भुज्यते । द ने प्रतिग्रहो होमो स्वाध्यायश्च निवर्तते॥ cited as मनु's in अपराकं p 894, परा. मा I 2. p 211 Aparārka and others explain that the cessation of homa refers to smārta and not to śrauta homa. The last verse is ascribed to यम by मिता on या III. 17, where it adds the half verse सूतके तु कुलस्यान्नमदोषं मनुर- ब्रवीत् । The विष्णुपूराण III. 13 18 reads मृतसम्बन्धििगेहानि कुलस्यानं , निवर्तते २.