History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v7.c90.125

v7.c90.125

¹³⁹⁰ अस्मिन्युगे श्रुतो व्यासः पाराशर्य परन्तपः (परन्तप ?)। द्वैपायन इति ख्यातो विष्णोरंशः प्रकीर्तितः ॥ ब्रह्मणा चोदितः सोऽस्मिन्वेदान् व्यस्तुं प्रचक्रमे। अथ शिष्यान् स जग्राह चतुरो वेदकारणात्॥ ऋग्वेदश्रावकं पैलं जग्राह विधिवद् द्विजम्। यजुर्वेदप्रवक्तारं वैशम्पायनमेव च। जैमिनि सामवेदार्थं श्रावकं सोन्वपद्यत। तथैवाथर्ववेदस्य सुमन्तुमृषिसत्तमम्। इतिहासपुराणस्य वक्तारं सम्यगेव हि। मां चैव प्रतिजग्राह भगवानीश्वरः प्रभुः ॥ वायु 60.11-16, ब्रह्माण्ड II. 34 11-16 (almost in the same words) Compare विष्णु III. 4. 7-10, कूर्म I. 52. 12-15, विष्णुधर्मोत्तर I. 74. Kūrma I 51 48, Padma V. 1 43, Bhāgavata I. 4. 14-25 and XII. 6 49-80 and Nāradīya I 1. 18 identify him with Nārāyaṇa. The आदिपर्व corroborates the Purāṇa statements : विव्यासैकं चतुर्धा यो वेदं वेदविदां वर । आदि 60. 2 and 5, यो व्यस्य वेदांश्चतुरस्तपसा भगवानृषिः। लोके व्यासत्वमापेदे कार्ष्ण्यात्कृष्णत्वमेव च। आदि 105. 15