History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v7.c92.114

v7.c92.114

¹⁷³⁵ यो गुरुः स शिवः प्रोक्तो यः शिवः स गुरुः स्मृतः । यथा शिवस्तथा विद्या यथा विद्या तथा गुरुः ॥ शिव-विद्यागुरोस्तस्माद् भक्त्या च सदृशं फलम् । सर्वदेवमयो देवि सर्व-शक्तिमयी हि सा ॥ लिङ्गपुराण I 85. 164-165; गुरुर्ब्रह्मा गुरुर्विष्णुर्गुरुर्देवो महेश्वरः । गुरुरेव परं ब्रह्म तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ देवीभागवत XI 1. 49; in the ललितापाख्यान in the ब्रह्माण्डपु it is said 'मनुष्यचर्मणा छन्नः साक्षात्परशिवः स्वयम् । सच्चिच्छान्त्यानुग्रहार्थाय गूढं पर्यटति क्षितौ ॥ अत्रिनेत्रः शिवः साक्षादचतुर्बाहुरच्युतः । अचतुर्वदनो ब्रह्मा श्रीगुरुः कथितः प्रिये ॥' 43. 68-70 These verses from ललितोपाख्यान are the same as कुलार्णव XIII. 54 and 57 and several verses are common to both. The question as to who is the borrower is very difficult to decide. The शारदातिलक (V. 113-114) has 'गुरुविद्यादेवतानामैक्यं सम्भावयन् धिया । प्रणमेद् दण्डवद्भूमी गुरुं तं देवतात्मकम् ॥ हित्स्य पादाम्बुजद्वन्द्वं निजे मूर्धनि योजयेत् । शरीरमर्थं प्राणं च सर्वं तस्मै निवेदयेत् ॥; गुरुणा समनुगृहीतं मन्त्रं सद्यो जपेच्छतावृत्त्या । गुरुदेवतामनूनामैक्यं सम्भावयन् धिया शिष्यः ॥ प्रपञ्चसार VI. 122.