History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v7.c93.111

v7.c93.111

¹⁹²⁹ तस्माच्चोदनालक्षणोऽर्थः श्रेयस्करः। .. य एव श्रेयस्करः स धर्मशब्देनोच्यते। उभयमिह चोदनया लक्ष्यते अर्थोऽनर्थश्चेति। कोऽर्थः, यो निःश्रेयसाय ज्योतिष्टोमादिः। कोऽनर्थः, यः प्रत्यवायाय श्येनो वज्र इषुरित्येवमादिः। तत्र अनर्थो धर्म उक्तो मा भूदिति अर्थग्रहणम्। कथं पुनरसावनर्थः। हिंसा हि सा हिंसा च प्रतिषिद्धेति। ... नैव श्येनादयः कर्तव्या विज्ञायन्ते। यो हि हिंसितुमिच्छेत् तस्यायमभ्युपाय इति तेषामुपदेशः। श्येनेनाभिचरन् यजेत इति हि समामनन्ति, न ‘अभिचरितव्यम्’ इति। शबर on I 1 2 at end. Vide पू मी सू I 4. 5 and III. 8 36-38 for श्येनयाग which is a modification of ज्योतिष्टोम and पू मी सू. VII. 1. 13-16 for इषुयाग, where on VII. 1 13 शबर quotes आप. श्रौ. 22. 7. 18 ‘समानमितरच्छ्येनेन’