History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v7.c93.181

v7.c93.181

¹⁹⁵³ On P M S I. 1. 5 Śabara comments (pp 52-53) 'तस्मान्नन्म्यामहे केनापि पुरुषेण शब्दाना मर्थैः सह सम्बन्धं कृत्वा सम्बन्धहते वेदाः प्रणीता इति । तदिदानीमुच्यते । अपौरुषेयत्वात्सम्बन्धस्य सिद्धमिति । कथ पुनरिदमवगम्यतेऽपौरुषेय एव सम्बन्ध इति । पुरुषस्य सम्बन्धुरभावात् । कथं सम्बन्धो नास्ति । प्रत्यक्षस्य प्रमाणस्याभावात् तत्पूर्वकत्वाच्चेतरेषाम् ।', वेदस्याध्ययनं सर्वं गुर्वध्ययनपूर्वकम् । वेदाध्ययनवाच्यत्वादधुनाध्ययनं यथा ॥ भारतेऽपि भवेदेवं कर्तृस्मृत्या तु बाध्यते । वेदेऽपि तत्स्मृतिर्या तु सार्थवादनिबन्धना ॥ पारम्पर्येण कर्तार नाध्येतार स्मरन्ति हि । श्लोकवार्तिकवाक्याधिकरण verses 366-368, the प्रकरणपञ्चिका (p 140), remarks 'कथं पुनरपौरुषेयत्वं वेदानाम् । पुरुषस्य कर्तुरस्मरणात् । काठकादिसमाख्यापि न कर्तृसद्भावमुपकल्पयितुमलम् । प्रवचनेनापि तदुपपत्ते । The argument when put in a syllogistic form would run like this. 'वेदाः अपौरुषेया, अस्मर्यमाणकर्तृकत्वात् । यन्नैवं तन्नैवं यथा महाभारतयुग्मशादि।' शङ्कराचार्य on वे सू I 3.29 (अत एव च नित्यत्वम्) begins his भाष्य with the words 'स्वतन्त्रस्य कर्तुरस्मरणादिभिः स्थिते वेदस्य नित्यत्वे ।'