History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v7.c93.284

v7.c93.284

²⁰¹⁴ आम्नायस्य क्रियार्थत्वादानर्थक्यमतदर्थानां तस्मादनित्यमुच्यते (पूर्वपक्ष)। विधिना त्वेकवाक्यत्वात्स्तुत्यर्थेन विधीना स्युः। पू मी. सू I. 2. 1 and 7. The passage quoted on I. 2 7 is 'वायव्यं श्वेतमालभेत भूतिकामः। वायुर्वे क्षेपिष्ठा देवता वायुमेव स्वेन भागधेयेनोपधावति। स एवैनं भूतिं गमयति।' This अर्थवाद (वायुर्वे क्षेपिष्ठा देवता) is an auxiliary (शेष) to the विधि 'वायव्य ... लभेत' etc.; this occurs in तै. सं. II. 1.1.1. The भाष्य on I. 2. 10 (गुणवादस्तु) points out the passages of which the three passages cited under I. 2. 1 are अर्थवादs. *For example, the passage* 'सोऽरोदीद्यदरोवीत्त- (*Continued from last page*) रुद्रस्य रुद्रत्वम्' is an अर्थवाद of 'बर्हिषि रजतं न देयं'। तै सं. I 5.1 1-2. This arthavāda (सोऽरोदीत् etc.) is an auxiliary (शेष) to the प्रतिषेध 'बर्हिषि रजतं न देयम् The word अनित्य in the sūtra is purposely used Veda is nitya and therefore pramāna. Hence the passages not referring to any religious rite are different from the portion dealing with rites and anitya i e apramāna (not authoritative). Vide p. 927 note 1482 about calling पुराणs as merely arthavādas