History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v7.c93.469

v7.c93.469

²¹¹⁶ तेष्वदर्शनाद्विरोधस्य समा विप्रतिपत्तिः स्यात्। पू. मी. सू I 3 8; यवमयश्चरुः, वाराही उपानहौ, वैतसे कटे प्राजापत्यान् संचिनोति इति यववराहवैतसशब्दान् समामनन्ति । तत्र केचिद्दीर्घशूकेषु यवशन्दं प्रयुञ्जते केचित्प्रियङ्गुषु । वराहशब्दं केचित्सूकरे केचित्कृष्णशकुनौ । वैतसशब्दं केचिद्वञ्जुलके केचिज्जम्ब्वाम्। शबर The सिद्धान्तसूत्र is शास्त्रस्था वा तन्निमित्त-त्वात्। पू. मी. सू I. 3. 9; शबर explains य शास्त्रस्थानां स शब्दार्थः । के शास्त्रस्थाः, शिष्टाः तैदनादिरुच्छिन्ना स्मृति शब्देषु वेदेषु च । भामती on वे. सू. III. 3. 52 relies on this for holding that the meaning assigned to a word among Aryas in India prevails over the meaning of the word among Andhras (e g of the word राजन्). As regards पीलु. Gaut. (I 22) prescribes that a kṣatriya or vaiśya brahmacārin should carry a staff of the aśvattha or pīlu tree (अश्वत्थपैलवौ शेषे), while Manu II 45 prescribes a staff of pīlu or udumbara tree for a vaiśya brahmac-ārin The Amarakośa states that pīlu means a tree as well as an elephant.