History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v7.c93.560

v7.c93.560

²¹⁶⁷ तस्मात्स्वर्गकामस्य यागकर्त्तुपदेशः स्यात् । अतः स्वर्गः प्रधानत. कर्म गुणतः इति स्वर्गकाममधिकृत्य यजेनेति वचनमित्यधिकारलक्षणमिदं सिद्धम्। शबर on पू. मी सू VI 1.3, (*Continued from last page*) अधिकारीति कर्मणासुपरिभावेनावस्थितः स्वामीत्यर्थः। डुप्टीका (on same); अर्थी समर्थो विद्वान् शास्त्रेणापर्युदस्तोधिकारी । सर्वदर्शनकौमुदी p. 103 This summarises in one place what Śabara and Kumārila state in different places e. g. न चैतदस्ति तिर्यगादीनामप्यधिकार इति । कस्य तर्हि । यः समर्थः कृत्स्न कर्माभिनिर्वर्तयितुम् । न देवानां देवतान्तराभावात् । न ह्यात्मानमुद्दिश्य त्यागः सम्भवति । त्याग एवासौ न स्यात् । अपि च तिर्यञ्चो न कालान्तरफलेनार्थिनः । आसङ्गं हि ते कामयन्ते ।.. न चैते (तिर्यञ्चः) वेदमधीयते नापि स्मृतिशास्त्राणि । नाप्यन्येभ्योऽवगच्छन्ति । तस्मान्न विदन्ति धर्मम् । अविद्वांसः कथमवतिष्ठेयुः । शबर on पू. मी. सू VI. 1 5. शूद्रो मनुष्याणामश्वः पशूनां तस्मात्तौ भूतसंक्रामिणा-वश्वश्च शूद्रश्च । तस्माच्छूद्रो यज्ञेऽनवक्लृप्त । तै सं VII. 1 1.6 सायण explains अनवक्लृप्तः as यज्ञे प्रवर्तितुं न योग्यः