History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v7.c95.168

v7.c95.168

²⁴⁹⁹ All verses on which Prof. Ranade relies are set out here in one place. को ददर्श प्रथमं जायमानमस्थन्वन्तं यदनस्था विभर्ति। भूम्या असुरसृगात्मा क्व स्वित् को विद्वांसमुप गात्प्रष्टुमेतत् ॥ ऋ I 164. 4; स्त्रियः सतीस्ताँ उ मे पुंस आहुः पश्यदक्षण्वान्न वि चेतदन्धः। कविर्यः पुत्रः स ईमा चिकेत यस्ता विजानात्स पितुष्पितासत् ॥ 16. अवः परेण पर एनावेरेण पदा वत्सं बिभ्रती गौरुदस्थात् । सा कद्रीची कं स्विदर्धं परागात् क्व स्वित्सूते नहि यूथे अन्तः ॥ 17; द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परि षस्वजाते। तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्नन्यो अभि चाकशीति। 20. अनच्छये तुरगातु जीवमेजद् ध्रुवं मध्य आ पस्त्यानाम्। जीवो मृतस्य चरति स्वधाभिरमर्त्यो मर्त्येना सयोनिः॥ 30, अपश्यं गोपामनिपद्यमानमा च परा च पथिभिश्चरन्तम्। स सध्रीचीः स विषूचीर्वसान आ वरीवर्ति भुवनेष्वन्तः ॥ 31; अपाङ् प्राङेति स्वधया गृभीतोऽमर्त्यो मर्त्येना सयोनिः। ता शश्वन्ता विषूचीना वियन्तान्यन्यं चिक्युर्न नि चिक्युरन्यम् ॥ 38. the word जीव occurs only in I 164. 30. In I. 164. 38 the word जीव does not occur At the most there is a contrast between the immortal part i. e soul) and the mortal part (the body) in the verses 30 and 38 These two (soul and body) are always bound together, one of them (the body) is well known to people, the other (the soul) is not so known. The verse अपश्यं गोपां (ऋ I 164. 31) is repeated in X. 177. 3. The आश्वमेधिकपर्व 47. 16 द्वाविमौ पक्षिणौ नित्यौ is an echo of द्वा सुपर्णा सयुजा etc.