Shabdakalpadruma 376.p1.3

376.p1.3

ādhivyādhisamāyuktā kṣutpipāsātipīr̤itā
annāṃcantāparā bhūtvā bhramate ca gṛhe gṛhe
tataḥ kalāvatī kanyā vabhrāma prativāsaraṃ
ekasmin divase rātrau kṣudhārttā dvijamandiram
gatvopaśyadvrataṃ tatra satyanārāyaṇasya sā
upaviśya kathāṃ śrutvā varaṃ prārthayato sudā
prasādamaśanāṃ jñātvā yayau rātrau gṛhaṃ prati
tato līlāvatī kanyāṃ bharttṛsayāmāsa tāṃ bhṛśam
putri ! rātrau sthitā kutra kinte manasi varttate
dvijālaye vrataṃ mātarḍe vāhniṛtasiddhidam
tat śrutvā kanyakāvākyaṃ vrataṃ karttuṃ samudyatā
sasutā sā vaṇigbhāryyā satyanārāyaṇasya ca
vrataṃ cakre ca vai sādhvī bandhubhiḥ svajanaiḥ saha
bharttṛjāmātarau kṣipramāgacchetāṃ samāśramam
iti devaṃ varaṃ yāce satyadevaṃ punaḥ punaḥ
aparādhanaṃ bharttumme jāmātuḥ kṣantumarhasi
vratena tasyāstuṣṭo'sau satyanārāyaṇaḥ prabhuḥ
darśayāmāsa svapnaṃ hi candraketuṃ nṛpottamam
vandinau mocaya prātarvaṇijau nṛpasattama !
deyaṃ dhanañca tat sarvvaṃ vidhinā dviguṇīkṛtam
no cet tvāṃ nāśāyiṣyāmi sarājyadhanaputrakam
evamābhāṣya rājānaṃ dhyānāntyo'bhavat prabhuḥ
tataḥ prabhātasamaye rājā ca svajanaiḥ saha
upaviśya sabhāmadhye prāha dūtajanaṃ prati
baddhau mahājanau śīghraṃ mocayadhvaṃ vaṇiksutau
iti rājño vacaḥ śrutvā mocayitvā mahājanau
samānauya nṛpasyāgre procuśca vinayānvitāḥ
ānitau dvau vaṇikputrau muktau nigar̤abandhanāt
tato mahājanau natvā candraketuṃ nṛpottamam
smṛtvā ca pūrvvavṛttāntaṃ vismayādbhayavihvalau
rājā vaṇiksutau vīkṣya provāca sādaraṃ vacaḥ
daivāt prāptaṃ mahat kaṣṭamidānīṃ nāsti te bhayam