Kalasara 5.p157

5.p157

ekādaśī ca sampūrṇā viddheti dvividhā bhavet | viddhā tu trividhā tatra tyājyā viddhā ca pūrvvathā || vedhatrayantu pūrvvamuktam | aruṇodayavedho garur̤e,— daśamīśeṣasaṃyukto yadi syādaruṇodayaḥ | naivopoṣyā vaiṣṇavena tatra caikādaśīvratam || tatpramāṇaṃ, skānde,—udayāt prāk catasrastu nār̤ikā aruṇodayaḥ | nār̤ikāḥ daṇḍāḥ | sā ca rātrestriṃśattamabhāga iti haribhaktivilāsakārāḥ | atra ye saṃpuptāsandigdhasaṃyuktāsaṃkīrṇanāmakā vedhamahāvedhātivedhayogākhyāścatvāro vedhāsteṣāmudayātprākkālīnacaturdaṇḍātmakāruṇodayavedhāntargatatvāt kaimutikanyāyena vedhakatvamiti granthagauravabhayānnalikhitāḥ | etadanantaram, pādme,— aruṇodayakāle tu vedhaṃ dṛṣṭvā caturvidham | mahīnaṃ ye prakurvvanti yāvadābhūtasamplavaḥ || saṃpluptādīnāmante gāruḍe,— putrapautrapravṛddhyarthaṃ dvādaśyāmupavāsayet | tatra kratuśataṃ puṇyaṃ trayodaśyāntu pāraṇam || vilāsasaṃgrahakārikāpi,— ata eva parityājyā samaye cāruṇodaye | daśamyekādaśīviddhā vaiṣṇavena viśeṣataḥ || yattu kaurme, aīrātravedha uktaḥ | tadapavādo brahmavaivartte,— arddharātre ca keṣāñcit daśamyā vedha iṣyate | aruṇodayavedhāyaṃ nāvakāśo vicāraṇe || kapālavedha ityāḍarācāryā ye haripriyāḥ | na tanmama mataṃ yasmātciṣāmā rāciriṣyate || ciṣāmāṃ rajanīṃ prāṅastyaktādyantacatuṣṭayam | nār̤īnāṃ tadubhe sandhye divasāmyantasaṃjñite || iti brahmavaivarttavākyāt triṣāmātvaṃ | ekādaśyādau viśeṣaḥ | tathā ca pitāmahaḥ,– ekādaśīdine coṇe upavāsaṃ karoti yaḥ | tasya putrā vinaśyanti maghāyāṃ piṇḍatoyathā || dinakṣaye tu samprāpte upoṣyā dvādaśī bhavet | daśamīśeṣasaṃyuktāṃ na kurvīta kadācana || iti | kaurme,– pūrṇāpyekādaśī tyājyā(1) varddhate dvitayaṃ yadi | dvādaśyāṃ pāraṇābhāve pūrvvaiva parigṛhyatām || viṣṇudharmottare,– ekādaśī yadā vṛddhā(2) dvādaśī ca cayaṅgatā | kṣīṇā sā dvādaśī jñeyā naktaṃ tatra vidhīyate || kaurme,– tithivṛddhau tathā hrāse samprāpte vā dinakṣaye | sandigdheṣu ca vākyeṣu(3) dvādaśīṃ samupoṣayet || atha unmīlinyādyaṣṭavidhaikādaśyaḥ | brahmavaivartte,– unmīlinī vañculī ca trispṛśā pakṣavarddhinī | jayā ca vijayācaiva jayantī pāpanāśinī