The Exemplary Tale of Puṇyabala 1.10

1.10

ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་སོ། །དེའི་སྐབས་སུ་ཡང་ས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལས་ཀྱང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཆར་ཆེན་པོ་བཙུན་མོའི་འཁོར་དུ་བབ་བོ། །རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་གོས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་བབ་བོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ལྷའི་མེ་ཏོག་མཆོག་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཆར་བབ་བོ། །མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་ལྗོན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་འཐོན་ཏོ། །ཆར་ཟིམ་བུ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་བབ་བོ། །ཕྱོགས་བཞི་ནས་ཀྱང་སེར་བུ་བསིལ་བ་ལངས་སོ། །དེ་ནས་གཞོན་ནུ་བཙས་མ་ཐག་པ་ཕྱོགས་གང་ན་འདུག་པ་དེར་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིས་ལྷའི་སེང་གེའི་ཁྲི་ཆེན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པས་བརྟོལ་ཏེ་གློ་བུར་དུ་ཕུལ་ལོ། །ལྷའི་རྒྱལ་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཡང་བདག་ཉིད་ལག་དར་ཏེ། གཞོན་ནུའི་སྟེང་དུ་ལྷའི་གདུགས་རྩིབས་བརྒྱ་པ་དང་། རྔ་ཡབ་ནོར་བུའི་ཡུ་བ་ཅན་འཛིན་ཏོ། །དེའི་སྟེང་ན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷ་རྣམས་ལྷའི་གོས་ཀྱི་བླ་རེ་འགྲེམས་སོ། །ལ་ལ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་འཐོར་རོ། །ལ་ལ་ནི་རྒྱན་འཐོར་རོ། །ལ་ལ་ནི་གོས་འཐོར་རོ། །ལ་ལ་ནི་མེ་ཏོག་འཐོར་རོ། །ལ་ལ་ནི་ཕྱེ་མ་འཐོར་རོ། །ལ་ལ་ནི་སྤོས་དང་། ཕྲེང་བ་དང་། བྱུག་པ་རྣམས་འཐོར་རོ། །ལ་ལ་ནི་ལྷའི་རོལ་མོའི་སྒྲ་རྣམས་ལེགས་པར་སྒྲོགས་སོ། །ལྷའི་བུ་ལས་སྣ་ཚོགས་ཅན་གྱིས་ནི་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ཐམས་ཅད་རྡོ་དང་། གསེག་མ་དང་། གྱོ་མོ་རྣམས་མེད་པར་བྱས་ཏེ་བཞག་ནས་དར་གྱི་ལྡ་ལྡི་མང་པོ་ནི་བཏགས། རྒྱལ་མཚན་དང་། བ་དན་ནི་བསྒྲེང་། ཙན་དན་གྱི་ཆུས་ནི་ཆག་ཆག་བཏབ། བདུག་པའི་དྲི་ཞིམ་པོའི་སྣོད་ནི་བཏགས། མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ནི་གཏོར་ཏེ། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དགའ་བའི་ཚལ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འདྲ་བར་ཡིད་དུ་འོང་བར་བྱས་སོ། །གླང་པོ་ཆེའི་མཆོག་བརྒྱ་ནི་ནགས་ཁུང་ཆེན་པོ་ནས་རང་འོངས་ཏེ་གླང་པོ་ཆེའི་བྲེས་ན་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒོད་མ་བརྒྱ་ཡང་རྟེའུ་འབྲངས། འབྲུ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མ་རྨོས་མ་བཏབ་པར་མཐུ་དང་ལྡན་པར་ནི་སྨིན་

The newborn had a beautiful appearance and was pleasing to the eye and lovely. At this time, the earth shook in six different ways, and from the sky a great shower of seven kinds of precious substances rained down on the queen’s chambers. Various sorts of garments rained down on everyone around the king’s palace. And everywhere in that kingdom, supreme, beautiful, divine flowers showered down. Flowering trees produced flowers, and fruiting trees produced fruit. Gentle rain showers fell everywhere. Fresh breezes wafted in from the four directions.

“The Four Great Kings spontaneously offered a bejeweled lion throne and a wish-fulfilling tree in the presence of the newborn child. Śakra, lord of the gods, held in his own hands fine fabrics, and he held an eight-spoked divine umbrella and a golden-handled yak-tail fan over the boy. Above him, the gods of the Heaven of the Thirty-Three unfurled canopies of divine fabric. Some tossed precious gems, some tossed ornaments, some tossed garments, some tossed flowers, and some tossed powders. Some tossed perfumes, garlands, and ointments. Some played exquisite divine music.

“The god Viśvakarma, the architect of the gods, cleared the city of rocks, gravel, and pebbles, and strung up many cloth tassels. He also erected victory banners and flags, sprinkled sandalwood water, hung censers containing sweet-smelling incense, and scattered assorted flowers everywhere. When he had finished, the city was as attractive as the gods’ pleasure garden, called Park of Delights.

“A hundred of the finest elephants freely came from the dense jungles and arrayed themselves in formation. A hundred mares and their foals followed. All the crops ripened marvelously without any plowing or planting.