The Exemplary Tale of Puṇyabala 1.7

1.7

མོའི་ལྷུམས་སུ་སྲས་ཞུགས་པ་གང་ལགས་པ་འདི་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཆེ་བར་གྲགས་པ་ཞིག་སྟེ། སེམས་ཅན་དེའི་མཐུ་ལགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་དེ་ཐོས་ནས་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་བཙུན་མོ་དེ་འདི་ལྟ་བུར་ཡིད་ལ་འདོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། ཀྱེ་མ་བདག་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་ཅིང་སྟེང་དུ་གདུགས་དཀར་པོ་ཐོགས་ལ་རྔ་ཡབ་ནོར་བུའི་ཡུ་བ་ཅན་ཡང་ཐོགས་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་སྟེ། དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་སེམས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ནས། གྲོང་ཁྱེར་རྒྱ་ཆེར་མཛེས་པར་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། དེའི་ཡིད་ལ་འདོད་པ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་དེའི་ཡིད་ལ་ཀྱེ་མ་བདག་གསེར་དངུལ་གྱི་ཕུང་པོའི་སྟེང་དུ་འདུག་ལ་རང་གི་ལག་གིས་སྦྱིན་པ་རྣམས་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་དེ། ནོར་མེད་པ་རྣམས་ནོར་དང་ལྡན་པར་བྱེད་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་འདོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས་དེའི་ཡིད་ལ་འདོད་པ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་དེའི་ཡིད་ལ་ཀྱེ་མ་བཙོན་ཐམས་ཅད་བཏང་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་འདོད་པ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་དེའི་ཡིད་ལ་འདོད་པ་སྐྱེས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བཙོན་ཐམས་ཅད་གཏོང་དུ་བཅུག་སྟེ། དེའི་ཡིད་ལ་འདོད་པ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་དེའི་ཡིད་ལ་ཀྱེ་མ་བདག་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དག་མཐོང་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་འདོད་པ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་དེ་རྒྱལ་པོས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་མཛེས་པ་དག་བལྟར་བཅུག་སྟེ། དེའི་ཡིད་ལ་འདོད་པ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་དེའི་ཡིད་ལ་ཀྱེ་མ་བདག་གིས་སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་མདུན་དུ་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུར་བདེན་པའི་ཚིག་བརྗོད་དེ། ཇི་སྟེ་བསོད་ནམས་དག་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ལས་ལྷའི་སེང་གེའི་ཁྲི་གང་ལ་འདུག་ན། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་བདག་གི་གཏམ་གྱི་རྗེས་ལ་ཡང་ཡ་མཚན་འགའ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མྱུར་དུ་བདག་ལ་ཕུལ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་འདོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ཏོ། །

this son your queen has conceived is one who will be renowned for his great merit, which is the power of this being.’ When the king heard this, he was utterly astonished.

“Shortly thereafter, a wish arose in the queen’s mind, and she beseeched the king, ‘Well now, wouldn’t it be wonderful if I could be seated on a lion throne, with a white umbrella above me and a yak-tail fan with a jewel-encrusted handle?’ Thereupon, the king’s mind was filled with joy. He did just as she wished and ordered that the city be lavishly decorated. Thus, he ordered that everything be done just as she requested, and nothing remained unsatisfied of the wish that had arisen in her mind.

“Later, another wish arose in her mind, and she beseeched the king, ‘Well now, wouldn’t it be wonderful if I were seated on a pile of gold and silver and could then make offerings with my own hands, thus making merit and providing wealth to those who lack wealth?’ The king agreed to this. After the king did just as she had requested, nothing remained unsatisfied of the wish that had arisen in her mind.

“Later, another wish arose in her mind: ‘Well now, wouldn’t it be wonderful if I were to release all the prisoners?’ In order to fulfill the wish she had conceived, the king released all the prisoners, and nothing remained unsatisfied of the wish that had arisen in her mind.

“Later, yet another wish arose in her mind: ‘Well now, wouldn’t it be wonderful if I were to behold parks?’ At this, the king fulfilled her wish by letting her behold the beautiful parks, and nothing remained unsatisfied of the wish that had arisen in her mind.

“Later, still another wish arose in her mind. She beseeched the king, ‘Well now, wouldn’t it be wonderful if I were to speak words of truth before a crowd of people? And if, while seated on a divine lion throne because of the karmic ripening of the merit I possess, I could teach the Dharma to many people? And if, following my teaching, some miracles would occur and the gods would immediately make offerings to me?’