Karmashataka 11.4

11.4

བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་རྟོགས་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེ་དང་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་དག་གིས་སྟན་དེ་དག་ཉིད་ལ་འཁོད་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། བདེན་པ་མཐོང་ནས་ཁྱེའུ་དེས་བསམས་པ། བུད་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཐོབ་པར་གྱུར་གྱིས་བདག་གིས་ཀྱང་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བཏང་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་བརྒལ་བར་བྱ་བ་དང་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལས་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་ཡང་བསྒྲུབས་ཏེ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་མ་འདིས་ལས་གང་དག་བགྱིས་ན། བག་མར་མཆིས་པའི་འོག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལ་དགེ་སློང་འདིས་ཀྱང་འདི་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། །བཙུན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་གང་དུ་བཏབ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གི་བུ་མོ་

habitual tendencies, temperament, capacity, and nature of the young man and the others gathered there, and taught them the Dharma accordingly. When they heard it, they destroyed with the thunderbolt of wisdom the twenty high peaks of the mountain of views concerning the transitory collection, and manifested the resultant state of stream entry right where they sat.

Having seen the truths, the young man thought, “Since even a woman who has gone forth in the Blessed One’s teaching can achieve such a collection of great qualities as these, I should also give up my life at home and go forth in the Blessed One’s teaching so that I can ford the floodwaters and completely escape my fetters through diligence, practice, and effort.”

With this thought he asked for his parents’ permission and went forth in the doctrine of the Blessed One, cast away all afflictive emotions through diligence, practice, and effort, and manifested arhatship.

“Lord,” the monks asked the Blessed One, “what action did this nun take that after she became a bride she cast away all afflictive emotions and manifested arhatship, and that this monk, entrusting himself to her completely, likewise cast away all afflictive emotions and manifested arhatship?”

“It came about by the power of her prayers,” replied the Blessed One.

“Lord, where did she make these prayers?”

“Monks,” the Blessed One explained, “in times past, in this fortunate eon, when people lived as long as twenty thousand years, and the totally and completely awakened Buddha possessed of insight and perfect conduct, the sugata, the knower of the world, the tamer of persons, the charioteer, the unsurpassed one, the teacher of humans and gods, the blessed buddha known as Kāśyapa was in the world, there was a certain householder’s daughter in Vārāṇasī who