Karmashataka 18.20

18.20

དམའ་བ་ཞིག་བླངས་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་དེ། ཆོས་ཀྱི་གཏམ་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་ནས། ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཁ་ལོ་པ་རབ་བཟང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཏམ་གྱི་མཇུག་རྫོགས་པར་རིག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་འདི་ནི་བདག་གི་ཡུན་རིང་པོའི་སྟོན་པ་ལགས་ཏེ། ཀྱེ་མ་བདག་ལ་བུ་ཞིག་སྐྱེས་ན་ནི། ཇི་ལྟར་བདག་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་ཁ་ལོ་པ་འཚལ་བ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་ཡང་གཞོན་ནུའི་ཁ་ལོ་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་གྱུར་གྱིས་ཀྱང་གལ་ཏེ་ད་དུང་ཡང་བདག་གི་བུ་ཞིག་བྱུང་ན་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་འབྲིང་དུ་དབུལ་བར་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་འོངས་པའི་ཡོན་ཏན་གཟིགས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁོང་དགེ་བ་རྣམས་ནི་དམ་བཅས་པ་ལ་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ནས། དེའི་ཁྱིམ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སླར་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁ་ལོ་པ་རབ་བཟང་གི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་བུ་བཙས་ཏེ་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ནས་དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ཏེ། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདི་རབ་བཟང་གི་བུ་ཡིན་པས་ན། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་བཟང་པོ་ཞེས་གདགས་སོ་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་བཟང་པོ་འོ་མ་དང་། ཞོ་དང་། མར་དང་། ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས་དེ་མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་དག་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། ཡི་གེ་དང་། ཁོང་རྩིས་དང་། ཤོད་དགོད་པ་

and sat before the Blessed One to listen to the Dharma. The Blessed One instructed, encouraged, inspired, and delighted him with a discourse on the Dharma. Once he had instructed, encouraged, inspired, and delighted him with a great variety of Dharma discourses, he sat there silently.

Knowing that the Blessed One had completed his discourse, the charioteer Subhadra said to the Blessed One, “Lord, you will be my teacher for a long time. If I’d had a son, he would have been charioteer to you, the prince, just as I have been charioteer to King Śuddhodana. Now the Blessed One has gone forth, but if I have a son, I shall offer him to the Blessed One as an attendant just the same.” The Blessed One saw the good it would bring and said, “The virtuous keep their promises.” Then he left the house, and returned whence he came.

One day, the charioteer Subhadra’s wife finally conceived, and after nine or ten months had passed, she gave birth to a child who was well proportioned, pleasing to the eye, and beautiful. At the elaborate feast celebrating his birth they asked, “What name should we give this child?” And they named him, saying, “Since he is Subhadra’s child, his name will be Bhadra.”

They reared him on milk, yogurt, butter, ghee, and milk solids, and he flourished like a lotus in a lake.

As he grew up he studied letters, tallying, and arithmetic;