Karmashataka 19.7

19.7

པ་དང་བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཚན་པོ་ཆེའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདི་གང་ཆེན་མཚོའི་ལྷའི་བུ་ཡིན་པས་ན་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཁྱེའུ་དེ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཟོའི་གནས་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཐ་དད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། གླང་པོ་ཆེ་ཞོན་པ་དང་། རྟ་ཞོན་པ་དང་། མཚོན་ཆ་བཅང་བ་དང་། འཕོང་བ་དང་། མདུན་དུ་བསྣུར་བ་དང་། ཕྱིར་བསྣུར་བ་དང་། གཡུལ་ལས་འབྱུང་བར་བྱ་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱུ་གཟུང་བ་དང་། ཞགས་པ་གཟུང་བ་དང་། མདའ་བོ་ཆེ་འཕང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་འཕང་བ་དང་། མཚོན་རྩེ་གཅིག་པ་གདབ་པ་དང་། འཁོར་ལོ་འཕང་བ་དང་། གཅད་པ་དང་། གཤེག་པ་དང་། ལག་པས་གཟུང་བ་དང་། རྐང་པའི་སྟབས་དང་། མགོ་བོ་བསྐྱབ་པ་དང་། རྒྱང་མར་འཕང་བ་དང་། སྒྲ་གྲག་པར་འཕང་བ་དང་། གནད་དུ་འཕང་བ་དང་། གདོན་མི་ཟ་བར་ཕོག་པར་བྱ་བ་དང་། ཚབས་ཆེར་གཏང་བ་རྣམས་ཀྱང་བསླབས་ནས་གནས་ལྔ་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེས་བལྟས་ན། ཕ་ཆོས་བཞིན་དང་། ཆོས་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པ་མཐོང་ནས་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། ཕ་འདས་པའི་འོག་ཏུ་བདག་གིས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱ་དགོས་པར་འགྱུར་གྱིས། བདག་གིས་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བཏང་ལ་ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་བཅའ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། ཡབ་ལ་གསོལ་ཏེ་ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་བཅས་སོ། །དེས་དེར་སོང་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱའི་བུ་བཙས་ནས། དེ་དག་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། དེ་དག་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ་གནས་ལྔའི་བར་དུ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དག་བློ་

had passed, she gave birth to a child who was well proportioned, pleasing to the eye, beautiful, and endowed with tremendous strength. At the elaborate feast celebrating his birth they asked, ‘What name should we give this child?’ And they named him, saying, ‘Since this is Glacier Lake Deity’s child, his name will be Glacier Deity.’ They reared him on milk, yogurt, butter, ghee, and milk solids, and he flourished like a lotus in a lake.

“As the young man grew up, they made him study letters, and trained him in all the different fields of craft and skill in which duly consecrated rulers of the royal caste train, such as how to ride an elephant, how to ride horseback, how to wield a weapon, and how to shoot an arrow, advance, retreat, wage war, grasp with an iron hook, wield a lasso, shoot a spear, throw a single-pointed vajra, throw other single-pointed weapons, and throw a disk; how to cut, cleave, grapple and hold, employ footwork, guard one’s head, strike from a distance, and strike at the noise of an unseen enemy; and how to target the vital points, take infallible aim, and maximize damage. By the time he had been educated in all of these, he was learned in the five fields of knowledge.

“Then he came to see that his father administrated the affairs of the kingdom both righteously and unrighteously. Recognizing this he thought, ‘After the death of my father, I will have to assume the dominion of the king. I will give up living at home and go live in the forest.’ Reflecting in this way, he asked for his father’s permission and went to live in the forest. After he went there, he generated the four meditative states and the five superknowledges.

“After he had gone forth, the king’s ministers had five hundred sons. As they grew up, they were made to study letters and became educated in the five sciences. They thought