Karmashataka 2.31

2.31

རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་དང་བྱད་གཟུགས་དཔེ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་ཤུགས་མཉམ་པ་དང་མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེས་དེར་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་བྱད་གཟུགས་དཔེ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ།། །།

manifest arhatship.’ Those acts ripened such that she was born into a family of great means, prosperity, and wealth and was well proportioned, pleasing to the eye, and beautiful—an unmatched figure.

“So it is, monks, now that I myself have become the very equal of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa—equal in strength, equal in deeds, and equal in skillful means—that she has pleased me, not displeased me, gone forth in my very doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship. And her development of meditative stabilization on love ripened such that wherever she was born, her beauty was unmatched.”

The Story of Kṣemā

When the Blessed One was in Śrāvastī, King Prasenajit reigned in the city of Śrāvastī and King Brahmadatta reigned in Vārāṇasī. The two did not agree with one another, and from time to time a great many people were killed. One day King Brahmadatta arrayed the four divisions of his army and advanced on the kingdom of Kośala, where they made camp and stayed on the banks of the Ajiravatī River.

King Prasenajit heard that King Brahmadatta had arrayed the four divisions of his army and come to the city gates to wage war, so he arrayed the four divisions of his army too and set out to wage war against Brahmadatta, King of Kāśi. They too made camp and hunkered down on the banks of the Ajiravatī River. Many on each side were slaughtered while the two armies were stationed there. Both sides were formidable and resistant to assault, and so it continued, with neither side able to defeat the other.

One day as they were hunkered down there,