Karmashataka 21.8

21.8

ཤིང་བསགས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ལ། བཙས་མ་ཐག་ཏུ་ལུས་ཐམས་ཅད་ནས་ཕྱི་སའི་དྲི་འབྱུང་བ་དང་ཕྱི་ས་འཚལ་བ་དང་ཕྱི་སའི་འདམ་དུ་གནས་པར་གྱུར་ལགས། ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན། ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་སངས་རྒྱས་ལ་དགའ་བ་དང་ཆོས་ལ་དགའ་བ་དང་དགེ་འདུན་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ནས། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བླངས་ཏེ། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་ལ་བུ་ཡང་མེད་བུ་མོ་ཡང་མེད་པས་ཤི་སྟེ་དུས་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་བདག་ལ་ཅི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་པོ་དབང་བྱེད་པར་གྱུར་ན། མ་ལ་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་བཀུར་སྟི་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། དེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིགས་ནས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ཏེ། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་དེར་དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བ་ལ་བསྐོས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན། ཞལ་ཏ་བ་དེ་ལྗོངས་སུ་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་བཟླུགས་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་དེར་སོང་བའི་

that ripened into his birth into a family of great means, prosperity, and wealth, and that as soon as he was born, the smell of excrement arose from all over his body, he desired excrement, and he lived in excrement? What action did he take that ripened such that he pleased the Blessed One, did not displease him, went forth in the doctrine of the Blessed One, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship?”

“Monks,” the Blessed One explained, “such are the actions that he committed and accumulated:

“Monks, in times past, in this fortunate eon, when people lived as long as twenty thousand years, and the totally and completely awakened buddha possessed of insight and perfect conduct, the sugata, the knower of the world, the tamer of persons, the charioteer, the unsurpassed one, the teacher of humans and gods, the blessed buddha known as Kāśyapa was in the world, there lived in Vārāṇasī a certain householder, prosperous and wealthy, a person of vast and magnificent means, endowed with the wealth of Vaiśravaṇa—with wealth to rival Vaiśravaṇa’s.

“In admiration for the Buddha, in admiration for the Dharma, and in admiration for the Saṅgha, he went for refuge and took the fundamental precepts. Manifesting the resultant state of non-return, he thought, ‘Seeing as I do not have a son or daughter, after I die all I have will become property of the king. I will show my respect to the Buddha, Dharma, and Saṅgha.’ He built a monastery complete in every respect, provided the monks with everything they needed, and appointed a monk to act as steward.

“Then one day the steward had something to do out in the countryside, and after making a request of the householder, he departed. After he had gone,