Karmashataka 22.2

22.2

ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་དང་། ཁོང་རྩིས་དང་། ཤོད་དགོད་པ་དང་། ལག་རྩིས་དང་། དབྱུང་བ་དང་། སྦ་བ་དང་། དགྲམ་པ་དང་། གོས་བརྟག་པ་དང་། ནོར་བུ་བརྟག་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་། སྤོས་བརྟག་པ་དང་། སྨན་བརྟག་པ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་། རྟ་བརྟག་པ་དང་། གོ་མཚོན་བརྟག་པ་ལ་བསླབས་ཏེ། ཡི་གེ་མཁས་པ་དང་། ཀློག་མཁས་པ་དང་། མཛངས་པ་དང་། བྱ་བ་ལ་གསལ་བ་དང་། ཡིད་གཞུངས་པ་དང་། བརྟག་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཕྱི་ཞིག་ན་ཕས་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། ངའི་ཚིག་གིས་ཁྱེད་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་རྟེན་ཆོས་ཤིག་དང་། དེས་ཁྱེད་ཚེ་འདི་དང་། ཚེ་ཕྱི་མའི་ཕན་པ་ལ་འཛུད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱས་པ་ལས། དེའི་བུ་དྲུག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་རྟེན་བཅའ་ཅི་དགོས་ཞེས་ཟེར་ནས། དེའི་ཚིག་མ་མཉན་ཏེ་བུ་གཅིག་ནི། འོད་སྲུང་རྫོགས་བྱེད་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་གནག་ལྷས་ཀྱི་བུ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི་སྨྲ་འདོད་ཀྱི་བུ་མོའི་བུ་ཡང་དག་རྒྱལ་བ་ཅན་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །བཞི་པ་ནི་མི་འཕམ་སྐྲའི་ལ་བ་ཅན་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །ལྔ་པ་ནི་ཀ་ཏྱའི་བུ་ནོག་ཅན་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དྲུག་པ་ནི་གཅེར་བུ་པ་གཉེན་གྱི་བུ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །བདུན་པ་ནི་ཕའི་ངག་མཉན་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་རྟེན་བཅས་ཏེ། དེས་དེ་ལ་བརྟེན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བླངས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་དེའི་བུ་ཆེ་བས་འོད་སྲུང་རྫོགས་བྱེད་གཡར་དྲངས་ཏེ་ཟན་བྱིན་ནོ། །གཉིས་པས་ནི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་གནག་ལྷས་ཀྱི་བུ་གཡར་དྲངས་ཏེ་ཟན་བྱིན་ནོ། །གསུམ་པས་ནི་སྨྲ་འདོད་ཀྱི་བུ་མོའི་བུ་ཡང་དག་རྒྱལ་བ་ཅན་གཡར་དྲངས་ཏེ་ཟན་བྱིན་ནོ། །བཞི་པས་ནི་མི་འཕམ་སྐྲའི་ལ་བ་ཅན་གཡར་དྲངས་ཏེ་ཟན་བྱིན་ནོ། །ལྔ་པས་ནི་ཀ་ཏྱའི་བུ་ནོག་ཅན་གཡར་དྲངས་ཏེ་ཟན་བྱིན་ནོ། །དྲུག་པས་གཅེར་བུ་པ་གཉེན་གྱི་བུ་གཡར་དྲངས་ཏེ་ཟན་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་བུ་བདུན་པས་ཕུ་བོ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་

grown they studied letters, tallying, and arithmetic; the study of seals, lending, deposits, and commerce; and the examination of cloth, jewels, gems, incense, medicine, elephants, horses, and arms and armor. They became skilled at writing, skilled at reading, learned, decisive, and industrious, masters of the eight types of examination.

One day the father told them, “Heed what I say—entrust yourselves to the householder Anāthapiṇḍada, for he will benefit you in this life and the next.”

Six of his sons replied, “What is the use of entrusting ourselves to the householder Anāthapiṇḍada?” and they did not heed his word. One son began to favor Pūraṇa Kāśyapa, the second liked Maskarin Gośālīputra, the third liked Saṃjayin Vairaṭīputra, the fourth liked Ajita Keśakambala, the fifth liked Kakuda Kātyāyana, and the sixth liked Nirgrantha Jñātiputra.¹⁵³ The seventh did heed his father’s word, however, and entrusted himself to the householder Anāthapiṇḍada. Having entrusted himself to him, he delighted in the doctrine of the Blessed One, went for refuge, and took the fundamental precepts.

Later the householder’s eldest son invited Pūraṇa Kāśyapa and gave him food, the second invited Maskarin Gośālīputra and gave him food, the third invited Saṃjayin Vairaṭīputra and gave him food, the fourth invited Ajita Keśakambala and gave him food, the fifth invited Kakuda Kātyāyana and gave him food, and the sixth invited Nirgrantha Jñātiputra and gave him food. At this the seventh said to his elder brothers,