Karmashataka 25.7

25.7

འཇིག་གིས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ལ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་དག་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དག་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་། ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་མཛད་ནས་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བཞེད་དེ། གཟིམས་མལ་གྱི་ཐ་མར་བཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་བསམས་པ། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལྟ་བ་ནི་བདག་ཅག་གི་ཆ་མ་ཡིན་གྱིས་མ་ལ་བདག་ཅག་སྔར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་སྔར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེ་ནས་ལྷ་དེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། འདི་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་གི་མཐུ་ཡིན་གྱིས། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གིས་ཀྱང་སྟོན་པ་འདི་ལྟ་བུ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ལ། བདག་ཀྱང་སྟོན་པ་དེ་གཟིམས་མལ་གྱི་ཐ་མར་བཞུགས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ལྷར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་

led them to go forth as novices, conferred on them full ordination, and instructed them. Casting away all afflictive emotions through diligence, practice, and effort, they manifested arhatship.

“As arhats, free from the attachments of the three realms, their minds regarded gold no differently than filth, and the palms of their hands as like space itself. They became cool like wet sandalwood. Their insight crushed ignorance like an eggshell. They achieved the insights, superknowledges, and discriminations. They had no regard for worldly profit, passion, or acclaim. They became objects of offering, veneration, and respectful address by Indra, Upendra, and the other gods.

“When the totally and completely awakened Krakucchanda had carried out all the activities of a buddha and wished to pass beyond all sorrow in the realm of nirvāṇa without any remainder of the aggregates, he took to his final bed. The five hundred monks thought, ‘It wouldn’t be right to see our teacher pass into parinirvāṇa. We should pass into parinirvāṇa before him.’ And after all five hundred monks passed into parinirvāṇa, the totally and completely awakened Buddha Krakucchanda too passed into parinirvāṇa.

“The god prayed, ‘Whatever great virtues they achieved were on account of my powers, so by this root of virtue, may I please and not displease a teacher just like this one. May I go forth in his doctrine alone, cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship, and may my teacher pass into parinirvāṇa only after I have passed into parinirvāṇa.’

“O monks, what do you think? The one who was that god then