Karmashataka 25.8

25.8

པ་དེ་ནི་རབ་བཟང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེས་ན་དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས་འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་ང་གཟིམས་མལ་གྱི་ཐ་མར་ཞུགས་པ་ན། འདི་སྔར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་དེའི་འོག་ཏུ་ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཆི་ཀའི་ན་ཚ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་བཟང་གི་སྐྱབས་མཛད་དེ། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ། གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པར་མཛད་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འཆི་ཀའི་ན་ཚ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན་འདི་འཇིགས་པ་ཡོད་པའི་ས་ཕྱོགས་ནས་ཕྱུང་སྟེ། འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་ཇི་ལྟར་བཞག་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་རྟ་ཅང་ཤེས་མཆོག་ཏུ་བཟང་བ་ཅིག་ཡོད་དེ། དེའི་མཐུས་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དཔྱ་ཕབ་བོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྟ་ཅང་ཤེས་དེ་ཤི་ནས་དེའི་གཏམ་ཀུན་ཏུ་གྲགས་པར་གྱུར་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་རྟ་ཅང་ཤེས་དེ་ཤིའོ་ཞེས་འཛེར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསམས་པ། དེས་བདག་ཅག་ལ་དཔྱ་ཕབ་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རྟ་ཅང་ཤེས་དེའི་དྲིན་ཁོ་ནར་ཟད་དེ། ད་ནི་དེ་ཤི་ཟིན་པས་ད་ནི་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་དེ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བྱུང་བ་མཐོང་བ་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་དེ་དེར་ཅི་དགའ་མགུར་བྱར་ཡོད་དོ་སྙམ་ནས་དེ་དག་དེ་ལ་གླགས་ལྟ་ཞིང་འཁོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་དེ་དག་གླགས་ལྟ་ཞིང་འཁོད་པའི་གཏམ་ཐོས་

is none other than Subhadra. Monks, because of his prayers, and now that I myself have become the very equal of the totally and completely awakened Buddha Krakucchanda—equal in strength, equal in deeds, and equal in skillful means—he has pleased me, not displeased me, gone forth in my very doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship. And it is only now, after he has passed into parinirvāṇa, that I too shall pass into parinirvāṇa.”

“Lord,” the monks requested the Blessed One, “tell us why, as the Blessed One was deathly ill, he protected Venerable Subhadra, then established him in the unsurpassed, supreme welfare of nirvāṇa.”

“Not only now,” the Blessed One explained, “but in times past as well, and in the same way, as I was sick unto death, I brought him out of danger and established him in a state of fearlessness. Listen well!

“Monks, in times gone by, King Brahmadatta reigned in the city of Vārāṇasī. King Brahmadatta had a certain extraordinarily clever horse. Because of its abilities, King Brahmadatta was able to collect taxes from all the different neighboring kingdoms.

“One day this clever horse died, and the news spread far and wide as people reported, ‘King Brahmadatta’s clever horse has died.’ As soon as the neighboring kings heard this, they all thought, ‘Whatever taxes he levied against us, he could levy only by the grace of this clever horse. Now when we see him coming, we can do as we please.’ They then waited for an opportunity to expose his vulnerabilities. King Brahmadatta heard the news that the neighboring kings were waiting to expose his vulnerabilities,