Karmashataka 26.14

26.14

ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཕྱི་ཞིག་ན་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་མང་པོས་ཞབས་འབྲིང་བྱས་ཏེ། ཡུལ་ཀཱ་ཤིའི་ཕྱོགས་སུ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་ལས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་བྱོན་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཛའ་སྡེ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་བྱུང་ནས་ཕེག་རྡོབ་པར་བྱེད་དེ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། མཛའ་སྡེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་དག་གིས་བློ་སྐྱེས་པ། ད་ལྟར་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་འཇིག་རྟེན་བརྒྱན་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་དགྲ་བཅོམ་པས་གང་ཞིང་འདུག་ན། བདག་ཅག་ཁྱིམ་ན་འདུག་པས་ཆོག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་སྙམ་མོ། །དེར་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཇི་སྲིད་དུ་བདག་ཅག་གི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་གཞོན་པས་དེ་སྲིད་དུ་འདོད་པ་རྣམས་ལོངས་སྤྱད་ལ། ཕྱིས་རྒས་པའི་ཚེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་སླེབས་སོ་ཞེས་ཟེར་ནས་དེ་དག་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་སྟེ། དེར་དེ་དག་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་བུ་ཡང་བྱུང་། བུ་མོ་ཡང་བྱུང་ངོ་། །ཁ་ཅིག་ནི་ཤིའོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁ་ཅིག་གིས་བློ་སྐྱེས་པ། ད་ནི་བདག་ཅག་གི་ཁྱིམ་སོ་འཛིན་པ་དག་བྱུང་ཟིན་གྱིས། བདག་ཅག་དོང་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེར་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ད་ནི་བདག་ཅག་གིས་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱིམ་ཡང་དབུབ་པར་བྱ། བུ་མོ་རྣམས་ཀྱང་བག་མར་གཏང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེའི་སྐབས་སུ་ཡང་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཤི་ནས་དེ་དག་གི་ནང་ནས་གཉིས་ཤིག་ལུས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་ཕྱིས་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ནས་བདག་ཅག་སྔོན་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལོན་པ་ན་བདག་ཅག་གཞོན་ནུའི་གནས་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཚེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་དད་པ་སྐྱེས་པ་ལས་བདག་ཅག་དེའི་ཚེ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ནས་ཐམས་ཅད་ཤི་སྟེ་བདག་ཅག་གཉིས་པུ་ལུས་པར་གྱུར་ལ། བདག་ཅག་ཀྱང་ད་ནི་རྒས་ཤིང་འཁོགས་ལ་གཏུགས་པར་གྱུར་ཏེ། བདག་ཅག་

perfect conduct, the sugata, the knower of the world, the tamer of persons, the charioteer, the unsurpassed one, the teacher of humans and gods, the blessed buddha known as Kāśyapa was in the world, one day he traveled through Kāśi attended by a large saṅgha of monks, and arrived in Vārāṇasī.

“At that time a group of some five hundred friends walked into the gardens, playing drums, enjoying themselves, and coupling. The group of friends saw the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa from a distance and thought, ‘Now that the world is adorned with the presence of a buddha, Jambudvīpa will fill up with arhats. We have dwelt at home long enough. We should go forth into the doctrine of the Buddha.’

“Some replied, ‘We should indulge our cravings while our bodies are still young. We’ll go forth later on, when we’re old. We’ll get there.’ Having said this, they did not go forth.

“Some among them bore children. Others died. One day some of them realized, ‘There are others who can carry out the affairs of the house now. Let us then go and go forth in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa.’

“Some others said to them, ‘Right now we have to build houses for our children and give our daughters away in marriage,’ and they did not go forth at that time either.

“One day, after almost all of them had died, only two remained. Then those two began to feel disillusioned about saṃsāra and thought, ‘Back when we were twenty-five and young, we all felt a sense of faith and had a chance to go forth, but we did not do it. Now everyone has died, and only the two of us remain. We’ve become elderly and infirm, and we’ll probably