Karmashataka 26.15

26.15

གཉིས་ཀྱང་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་འཆི་བར་འགྱུར་བས་ན། བདག་ཅག་གཉིས་ཁྱིམ་ན་གནས་པས་ཆོག་གིས་འདོང་ལ་བདག་ཅག་གཉིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་སྙམ་ནས་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གསར་བུས་དགེ་འདུན་གྱི་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་བས། དེ་གཉིས་དགེ་འདུན་གྱི་གཡོག་བྱེད་ཅིང་འདུག་ལ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་རྒན་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེ་གཉིས་ལ་གཅིག་ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་བཟོད་པ་དང་ལྡན་ཏེ་དེས་དེ་ལ་བཤད་དེ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་འདི་དག་ལ་སེམས་སྡང་བར་མ་བྱེད་ཅིག །འདི་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཉེས་པ་མ་ཡིན་གྱི་འདི་ནི་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གཉིས་གཞོན་ནུའི་ཚེ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཅག་གཉིས་ལ་རྒན་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྗོད་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ད་ནི་རྒས་པའི་ཚེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ་དེ་བས་ཏང་བདག་ཅག་གཉིས་ལ་རྒན་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྗོད་པར་ཟད་དོ་ཞེས་དགེ་སློང་དེས་དེ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་བྱས་ནས་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་གོ། །དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། འདི་ལྟར་བདག་ཅག་གཉིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ཀྱིས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །གལ་ཏེ་དེས་བྱིས་པ་ཆུང་ཆེས་པ་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བཅས་པར་གྱུར་ན་ཡང་དེའི་ཚེ་བདག་ཅག་གཉིས་ལས་བརྟེན་ནས་

die soon. We have dwelt at home long enough. We should go forth into the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa.’ Having thought this, they gave gifts and made merit, and went forth in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa.

“The Blessed One has said that beginner monks should serve and respect the saṅgha, so they stayed and served the saṅgha. As they did, others began referring to them as ‘latecomers.’ This made one of them very unhappy. The other, who was very patient, told him, ‘Lord, they’re not to blame. We’re to blame. Let your mind not be filled with hatred toward these monks. It’s not their fault. It’s our fault. If the two of us had gone forth when we were young, they wouldn’t be calling us latecomers. They refer to us as latecomers because the two of us went forth after we were already old.’

“After his explanation, the other understood and fell silent. Then they practiced pure conduct all their lives, and at the time of their deaths, they prayed, ‘While we may not have attained any great virtues, still we have gone forth like this in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa and practiced pure conduct all our lives. Therefore may we please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. May we go forth in his doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship. Even should he declare as a fundamental precept that those who are too young may not go forth, may we two be instrumental in