Karmashataka 26.21

26.21

དེའི་ཚེ་དགེ་བསྙེན་དེ་དག་དགེ་བསྙེན་དེ་ལ་ཆོས་ཉན་ཏོ། །དགེ་བསྙེན་གྱི་སྐྱེ་བོ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དགེ་བསྙེན་དེ་ལ་ཡོན་དུ་ཀཱཪྵཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །དགེ་བསྙེན་དེས་ཀྱང་ཀཱཪྵཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་དགེ་འདུན་ལ་འབུལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དགེ་བསྙེན་དེ་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡེ་ཚན་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་འདུལ་བའི་ཆོ་གའི་ལས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་སྐྱོང་གིས་དགེ་བསྙེན་ཐམས་ཅད་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཕྱི་རོལ་དུ་བསྐྲད་དེ། འདི་ཁྱེད་ཀྱིས་མཉན་པར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡེ་ཚན་དེ་དག་གིས་དགེ་བསྙེན་དེ་ལ་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་བདག་ཅག་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྲད་དུ་རུང་ན་ཁྱོད་ལྟ་བུ་མང་དུ་ཐོས་པ། རིག་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྨྲ་བ་ཡིན་ན་ཅི་སྟེ་བསྐྲད་ཅེས་ཟེར་ནས། དེ་དག་དེ་ལ་མཁས་པར་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་དེ་གཞི་དེས་ཁྲོས་ནས། དེས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ངས་ནི་འཕྱེ་བོ་ཁྲི་ལ་འདུག་པ་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཅི་རྙེད་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་བྱིན་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ནི་བདག་གཅིག་པུ་ལ་མི་ཟེར་བར་མང་པོའི་ནང་དུ་དམའ་ཕབ་བོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། ཉོན་མོངས་འདི་ནི་དམས་ཤིང་ཉམས་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་ནས་དགེ་བསྙེན་དེ་ལ་སྨྲས་པ། དགེ་བསྙེན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་ཀྱིས། ཉེས་པ་ལ་ཉེས་སོ་ཞེས་བཤགས་པར་གྱིས་ཤིག །ལས་དེའི་འབྲས་བུ་མི་སྡུག་པ་མྱོང་བར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་དེ་ཡང་འགྱོད་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། ཡོན་གནས་འདི་ལྟ་བུ་དག་ལ་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་པ་ནི་བདག་གིས་མ་ལེགས་པར་བྱས་སོ་སྙམ་སྟེ། ཉེས་པ་ལ་ཉེས་སོ་ཞེས་བཤགས་ནས་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ཏེ། ཚེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཀྱང་བསྲུངས་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་འདི་ལྟར་བདག་གིས་སེམས་ཅན་དག་པ་འདི་ལྟ་བུ་དག་ལ་ཚིག་རྩུབ་པོ་

the other lay vow holders would go to listen to the Dharma from that certain lay vow holder in Vārāṇasī. All the other lay vow holders would make a gift of five hundred gold coins to that lay vow holder. Those lay vow holders would also offer five hundred gold coins to the saṅgha.

“One day that lay vow holder went to the monastery with the group of other lay vow holders. The entire saṅgha of monks was performing a monastic ritual, so the caretaker of the monastery sent all the lay vow holders away from the monastery and told them they weren’t allowed to listen.

“The group of lay vow holders said, ‘The monks can send us away like that, but why should they send away a learned proponent of the Dharma with all the eloquence of wisdom and freedom, such as you? None among them is as erudite as you are.’

“This angered the lay vow holder and he shouted at the monks, ‘You all perch on your thrones as if you were disabled! Everything I earn I give to you, and now you’ve disgraced me in public without so much as a word to me personally!’

“The monks thought, ‘This emotionally afflicted person has become quite abased,’ and they said to the lay vow holder, ‘You must confess the mistake you’ve made by speaking harshly to us. Otherwise your actions are sure to bring an ugly result.’

“The lay vow holder was flooded with regret. He said, ‘It was wrong for me to speak harshly to ones so worthy of offerings.’ He confessed his mistake, gave gifts and made merit, went for refuge, and maintained the fundamental precepts all his life.

“At the time of his death, he prayed, ‘Oh, in this way may I not meet with the results of the wrongful act of speaking harshly