Karmashataka 26.3

26.3

ནོན་པར་གྱུར་ཏོ། །ད་བདག་གིས་ཁྱོད་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་གོས་དང་། ཟས་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་དང་ནད་གསོས་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་ཅི་བཞེད་པ་བསྟབ་པར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་ཁྱིམ་བདག་འདིས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་སྦྱིན་པ་གཏོང་བས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་འཚལ་བ་ལས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མ་ནུས་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་གྱུར་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་འདིས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཁྱིམ་བདག་འདིས་ཁྱིམ་བདག་ཆུ་སྟོད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་མ་ནུས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་དེ་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས། སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཤིག །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ། བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདིས་ཁྱིམ་བདག་ཆུ་

For as long as I live, I shall serve you with provisions of clothing, food, bedding, a seat, and medicines for the sick—whatever you need.”

“Lord,” the monks requested the Blessed Buddha, “tell us why this householder wanting to outshine the householder Anāthapiṇḍada in giving, but, unable to do so, instead outshone him by going forth, and why he pleased the Blessed One, did not displease him, went forth in the doctrine of the Blessed One, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship.”

“Not only now,” the Blessed One explained, “but in times past as well, and in the same way, this householder decided to outshine the householder Āṣāḍha in giving, but, being unable to do so, he outshone him by going forth. He practiced pure conduct all his life, and at the time of his death, he prayed, ‘I have practiced pure conduct in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa all my life, given gifts, and made merit. By this root of virtue, wherever I am born, may it be into a family of great means, prosperity, and wealth. May I please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. Going forth in his doctrine alone may I cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship.’

“O monks, what do you think? The one who was that householder then is none other than this monk. At that time too he wanted to outshine the householder