Karmashataka 26.4

26.4

སྟོད་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མ་ནུས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་གྱུར་ལ། ད་ལྟར་ཡང་འདིས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་སྦྱིན་པ་གཏོང་བས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མ་ནུས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། འདི་ལྟར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ཀྱིས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ། བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་ཏེ། གཞན་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འཚལ་ལ་བདག་ནི་གཞན་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་འཚལ་བ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདི་ཇི་ལྟར་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་ཏེ། གཞན་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འདོད་ལ། བདག་ནི་གཞན་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་མི་འདོད་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་སུམ་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གསེར་ཐུབ་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ།

Āṣāḍha in giving and was unable to outshine him. Only by going forth was he able to do so. Now as well he thought to outshine the householder Anāthapiṇḍada in giving and was unable to outshine him, but by going forth he was able to do so.

“At that time he practiced pure conduct all his life, and at the time of his death, he prayed, ‘While I may not have attained any great virtues, still I have gone forth like this in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa and practiced pure conduct all my life. Therefore, may I please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. Going forth in his doctrine alone may I cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship.’ ”

“Lord,” the monks further asked of the Blessed Buddha, “tell us why this monk, intent on vast deeds, sought to outshine others and sought not to be outshone by others himself.”

“Not only now,” the Blessed One explained, “but in times past as well, and in the same way, intent on vast deeds, he wished to outshine others, and sought not to be outshone by others himself.

“Monks, in times past, in this fortunate eon, when people lived as long as thirty thousand years and the tathāgata, the arhat, the totally and completely awakened buddha possessed of insight and perfect conduct, the sugata, the knower of the world, the tamer of persons, the charioteer, the unsurpassed one, the teacher of humans and gods, the blessed buddha known as Kanakamuni was in the world,