Karmashataka 28.10

28.10

བཟེད་བསྣམས་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ལ་དོང་སྟེ། དགེ་སློང་མང་པོ་དེ་དག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བ་དང་། ནག་པ་གླང་ཆེན་གནས་ཀྱིས་བསླབ་པ་རྣམས་ཕུལ་ཏེ། ཉམས་པར་བྱས་སོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནས་བསོད་སྙོམས་བླངས་ནས། ཟན་ཟོས་ཏེ། ཟས་ཕྱིས་ལེན་པ་སྤངས་ནས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་བཞག་སྟེ། རྐང་པ་བཀྲུས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བཞུགས་པ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས། དགེ་སློང་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་འདི་ན་བདག་ཅག་དགེ་སློང་མང་པོ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་འཚལ་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ལ་མཆིས་པ་ན། བཙུན་པ་བདག་ཅག་དགེ་སློང་མང་པོ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བ་རྣམས་ཀྱིས། ནག་པ་གླང་ཆེན་གནས་ཀྱིས་བསླབ་པ་རྣམས་ཕུལ་ཏེ། ཉམས་པར་བགྱིས་སོ་ཞེས་ཐོས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནི་ཡུན་རིང་དུ་ཁྱིམ་དུ་མི་གནས་ཏེ། དེ་ནི་ཡང་ངའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནག་པ་གླང་ཆེན་གནས་འདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་གཟིགས་ནས། སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་གསོལ་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་ཏེ། མཐར་གྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་བཞེས་ནས། ནག་པ་གླང་ཆེན་གནས་ཀྱི་ཁྱིམ་གང་ན་འདུག་པ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས། ཁྱིམ་གྱི་སྒོ་ན་གཞེས་ཏེ། དེ་དྲང་བའི་ཕྱིར་འོད་ཟེར་བཀྱེ་ནས་དེས་དེའི་ཁྱིམ་ཐམས་ཅད་གསེར་ཞུན་མའི་ཁ་དོག་ལྟ་བུར་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ནག་པ་གླང་ཆེན་གནས་ཀྱིས་བསམས་པ། འོད་འདི་

bowls, went for alms in Rājagṛha. On their way for alms in Rājagṛha the group of monks heard that Citra Mounted on an Elephant had given back his precepts and was in decline. Upon hearing this, they took alms in Rājagṛha, ate their meal and wiped their hands. Then they set aside taking alms, put away their alms bowls and Dharma robes, washed their feet, and went to see the Blessed One. Upon their arrival they touched their heads to the Blessed One’s feet and took a seat at one side.

Once they had taken a seat at one side, the group of monks informed the Blessed One, “Lord, in the morning we monks donned our lower garments and Dharma robes, and, carrying our alms bowls, set out toward Rājagṛha for alms, when we monks who were making our way to Rājagṛha for alms heard, Lord, that Citra Mounted on an Elephant had given back his precepts, and was in decline.”

“Monks,” the Blessed One Replied, “that noble child will not be at home for long. He will go forth in my very doctrine once again, and then cast away all afflictive emotions and manifest arhatship.”

One day the Blessed One saw that the time had come to tame Citra Mounted on an Elephant. In the morning he donned his lower garment and Dharma robes, and, carrying his alms bowl, he went for alms in Rājagṛha. In going for alms he eventually came to the house where Citra Mounted on an Elephant was staying and stood at the door of the house. In order to bring Citra Mounted on an Elephant back, he bathed the entire house in rays of light that gave it the appearance of refined gold, whereupon Citra Mounted on an Elephant thought, “To whom could this light