Karmashataka 30.1

30.1

སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་པ་རྫོགས་སོ།། །།ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་སུམ་ཅུ་པ། སྡོམ་ནི། གང་པོ་མཆོད་སྦྱིན་ལེ་ལོ་ཅན། །མགོན་མེད་དང་ནི་ཉམ་ཆུང་བ། །པད་མ་གཉིས་དང་ལྟ་བ་དང་། །རིན་ཆེན་ནོར་དང་སྟོབས་ཕྲོག་པ། །གང་པོ་དང་ནི་དོན་གཟིགས་དང་། །སྟོབས་བརྩོན་རྩལ་དང་མྱ་ངན་མེད། །འཐུན་མཛད་དང་ནི་པད་མ་ཡི། །བླ་མ་གཉིས་དང་ལེགས་མཐོང་དང་། །རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཆུ་རླབས་དང་། །རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཐ་མའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རི་བོའི་ལྗོངས་ན། རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་མཉམ་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ། བྱམས་པའི་རང་བཞིན་ཅན། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ། སེམས་ཅན་ལ་མཉེས་གཤིན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ། གང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེ་ནི་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་དང་། སློང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་གཏོང་ཞིང་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །དུས་དུས་སུ་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་བཅས་ནས་མཆོད་སྦྱིན་ཡང་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་དུས་ཞིག་ལ་བབ་པའི་ཚེ། བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞུང་རྣམས་ལ་རྟོག་ཅིང་། གང་དང་གང་གི་ལྟ་བ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་སྙམ་སྟེ། དེས་གཞུང་དེ་དག་ཡིད་ལ་བཞག་ནས། སེམས་པ་དང་འཇལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་དེས་མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བར་བརྩམས་ནས། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དེར་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་གྱུར་ཏོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་ཀྱང་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞུང་ཡིད་ལ་བཞག་ནས་སེམས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ལས། ལྟ་

The seventh summary verse is finished.

The Hundred Deeds, Thirtieth viśrāma.
The summary verse:
Pūrṇa, Yajña, and the Lazy One,
Anātha, and the Weak One,
The two Padmas, and the View,
Jeweled Wealth, and the Depriver of Strength,
Pūrṇa, and Meaning-Seer,
Heroic Striving, and Aśoka,
The Conciliator, and the Guru
of Padma, and Supaśya,
Ratnacūḍa, Water Wave,
and Vijaya are the last.
Such is the summary verse.

As for the one called 'Pūrṇa': The nidāna was in Rājagṛha. At that time, in the southern mountainous region, in a mountain village, there lived a high and noble brāhmaṇa named Pūrṇa, who was wealthy, with much property and great abundance, with broad and extensive possessions equal to the wealth of Vaiśravaṇa, rivaling the wealth of Vaiśravaṇa, endowed with a loving nature, possessing compassion, affectionate toward sentient beings, and benevolent to all sentient beings. He gave and gathered for householders, renunciants, and all supplicants. From time to time, having established a sacrificial ground, he also performed sacrifices. Then, at the time when a sacrifice had arrived, he examined the treatises of all doctrines, thinking, 'What kind of view is this or that?' Holding those treatises in mind, he thought, evaluated, and reflected upon them. Later, when that brāhmaṇa undertook to perform a sacrifice, all the teachers gathered at the sacrifice. That brāhmaṇa also kept the doctrines of all teachers in mind and engaged in contemplating them, whereupon view