Karmashataka 30.7

30.7

རྣམས་ལ་ཕུལ་ལ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འདི་ནི་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན། དེས་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བྱེད་སྲིད་དེ། དེ་ལྟར་ན་བདག་ཅག་ཡོན་གྱིས་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། དེ་དག་གིས་དེའི་ནང་ཁྲིམས་བཤིག་ནས། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་སུ་སོང་སྟེ་ལོངས་སྤྱད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཡ་མཚན་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བཟའ་བ་དང་། བཅའ་བ་གཙང་བ་བཟང་པོ་སྦྱར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཡོན་མང་པོ་ཕུལ་ཏེ། ཐ་མའི་ཉིན་པར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་ཞལ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ན་བཟའ་འབུམ་རི་བ་ཕུལ་ལོ། །དགེ་སློང་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་རེ་རེ་ལ་རས་ཟུང་རེ་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་གསེར་གྱི་མདོག་ལྟ་བུའི་མཚན་གྱིས་བརྒྱན་པ་མཐོང་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཁྱོད་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ། སྟོན་པ་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དོན་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གཤེགས་སོ།། །།ལེ་ལོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི།

and it is his doctrine’s code of conduct I shall practice.”

Then the brahmins thought, “Since this young brahmin always does as he says, it’s possible he will do just that. If that’s the case our offerings will be forfeited.” So they dissolved the agreement they had made among themselves, went to the site of the sacrifice, and partook.

Then for three months the young brahmin offered many good, wholesome foods to the renunciants of heterodox views, making offerings to them all. On the last day he contented the Buddha and the rest of the saṅgha of monks with food of a hundred flavors and to the Blessed One he offered a very costly robe. After that he also offered each of the other monks a set of robes fashioned from cotton.

When he noted the major marks of perfection adorning the Blessed One, such as his golden complexion, he prayed to achieve unexcelled, total, and complete enlightenment, saying, “By this root of virtue may I become a protector for the world’s blind who are without a guide, a tathāgata, an arhat, a totally and completely awakened buddha possessed of insight and perfect conduct, a sugata, a knower of the world, a tamer of persons, a charioteer, an unsurpassed one, a teacher of humans and gods—a blessed buddha.”

Then the Blessed One said to the young brahmin, “Very good, young brahmin, very good. Young brahmin, in the future you will be a protector for the world’s blind who are without a guide, a tathāgata, an arhat, a totally and completely awakened buddha possessed of insight and perfect conduct, a sugata, a knower of the world, a tamer of persons, a charioteer, an unsurpassed one, a teacher of humans and gods—the blessed buddha known as Arthadarśin.” Having spoken thus, the Blessed One returned to the monastery.

The Lazy Man