Karmashataka 30.6

30.6

དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་གསེར་ཞུན་མའི་ཁ་དོག་ལྟ་བུར་སྣང་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགའ་བར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གདན་བཤམས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སུ་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །བཞུགས་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ལ་སྦྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་བསྟན་ཏེ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་སྦྱིན་པ་བཏང་བའི་འདོད་པ་སྐྱེས་ནས། དེས་སྦྱིན་པ་བྱེད་འདོད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདག་གིས་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བགྱིད་པ་རྔོ་ཐོགས་པར་བགྱིད་པ་དེ་ལྟ་བུར་བདག་ལ་མི་བདོག་ལགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་གཏེར་བསྟན་ཏེ། དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱེའུ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྷག་པར་ཡང་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགའ་བར་གྱུར་ནས་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། གསོལ་པ། ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པའི་ན་བཟའ་དང་། ཞལ་ཟས་དང་གཟིམས་ཆ་དང་། གདན་དང་སྙུན་གསོས་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་སྦྱར་བར་འཚལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པ་དང་། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་བར་དུ་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་བཅས་ནས་དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ། བདག་ཡ་མཚན་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་སྦྱིན་བགྱིས་ཀྱི་སུ་མཆོད་སྟོན་དང་ཡོན་འདོད་པ་དེ་དག་བདག་གི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་སུ་ཤོག་ལ་ལོངས་སྤྱད་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ན་རེ་བྲམ་ཟེ་ལ་སྡང་བ་ལ། བདག་ཅག་ལོངས་སྤྱོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་པར་མི་བྱེད་ན། བདག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོན་དཔག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་འཁོར་དང་བཅས་པ་

that gave the house an appearance the color of refined gold.

As soon as the young brahmin saw this he felt a surge of joy toward the Blessed One. In his joy he prepared a seat for the Blessed One and requested him, “Blessed One, please have a seat on this cushion I have prepared for you!” The Blessed One seated himself upon the cushion, and after taking his seat, the Blessed One taught the young brahmin a teaching about generosity. After that, the young brahmin felt a strong impulse to perform acts of charity and explained to the Blessed One, “Lord, I wish to give gifts and make merit, but I’m not capable of doing such things.”

The Blessed One uncovered treasures for him, and at the sight of them he was again especially filled with joy toward the Blessed One. In his joy he bowed down at the Blessed One’s feet and beseeched him, “Blessed One, please permit me to provide the Blessed One and the rest of the saṅgha of monks with provisions of clothing, food, bedding, seats, and medicines for the sick for three months.” The Blessed One assented to him by his silence.

Understanding that by his silence the Blessed One had given his assent, the young brahmin then set up a site for a sacrifice that reached Śrāvastī and the garden of Prince Jeta. He announced, “I shall perform a sacrifice for all the renunciants of heterodox views. Whoever wishes to do so may partake of the festival and the offerings. Please come to the sacrifice site and partake!”

The brahmins replied, “We shall not partake of a sacrifice for someone who hates the brahmins.”

“If you won’t partake,” said the young brahmin, “then I shall offer the portion allotted to you to the ascetic Gautama and his disciples on your behalf,