Karmashataka 31.13

31.13

པ། ཀྱེ་མ་གཽ་ཏ་མ་བདག་གིས་རྔོ་ཐོགས་ཞེས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བཀའ་སྩལ་པ། གང་དག་བཙས་ནས་དགར་འགྱུར་བ། །གང་ཕྱིར་ནོར་ནི་ཀུན་བསགས་པ། །དེ་དག་བདག་གིས་ཚེམས་དང་སྦྱར། །བདག་ནི་ཁྱིམ་ནས་བསྐྲད་པར་གྱུར། །ནོར་ཟད་པས་ནི་གང་དག་གིས། །བདག་སྤངས་དེ་དག་དེ་ན་མིན། །སྲིན་པོ་བུ་ཡི་ཆ་ལུགས་ཅན། །ཕ་ཕ་ཞེས་བརྗོད་དེ་མི་བརྗིད། །རྟ་རྒན་ཞོ་ཤ་ཟད་པ་བཞིན། །ན་ཚོད་ཡལ་བར་གྱུར་པ་ན། གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་ཕ་རྒན་ཞིག །གཞན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་སློང་བར་གྱུར། །རྟེན་ལ་མ་ཕན་བུ་རྣམས་པས། བདག་གི་ཁར་བ་འདི་བདམ་སྟེ། །ཁར་བ་འདི་ཡི་ཡོན་ཏན་མཐུས། །བ་ལང་རྡུང་ཞིང་འོང་བ་དང་། །སྦྲུལ་དང་ཁྱི་ཟ་ཟློག་པར་བྱེད། །མུན་པའི་ནང་ན་མདུན་དུ་འགྲོ། །ཡ་ངའི་གནས་སུ་ཚོད་ཀྱང་རིག །རྡེག་འཆོས་ན་ཡང་བདག་ལ་རྟོན། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བཀའ་སྩལ་པ་འདི་དག་ཐོས་ནས། བུ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་དུ་སོང་སྟེ་བརྗོད་ནས། བུ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཕ་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་ཏེ། སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་ཁྱིམ་གྱི་བདག་པོར་བཞག་གོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན། བྲམ་ཟེ་དེས་བསམས་པ། བདག་གི་དཔལ་དང་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཽ་ཏ་མ་དེའི་བཀའ་དྲིན་ཡིན་ན། མ་ལ་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཽ་ཏ་མ་དེ་བཤོས་གསོལ་ལ། རིན་ཐང་ཆེ་བའི་ན་བཟའ་དབུལ་བར་བྱ་གོར་མ་ཆག་སྙམ་ནས། བྲམ་ཟེ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོ་དག་གསོལ་ནས། རིན་ཐང་ཆེ་བའི་ན་བཟའ་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་དེ་དང་བུ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་དག་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་འཁོར་དང་བཅས་པས། སྟན་དེ་དག་ཉིད་ལ་འཁོད་བཞིན་དུ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་

replied the brahmin.

Thereupon the Blessed One spoke these verses to him:

“Those at whose birth I was happy,
For whom I saved up all my wealth,
And whose weddings I arranged¹⁹²
Have now driven me from home.

“While using up my wealth,
They cast me out.¹⁹³
Monsters all, parading as sons—
Still I have not forgotten their cries of ‘Papa!’¹⁹⁴

“My youth has faded,
Like an old horse who’s lost his strength.
An aged father of young men,
I beg at other’s houses.

“Since my sons are no support,
I’ve taken up this stick instead.
With its help
I fend off cattle and move along,

“Warding off the snakes and dogs,
Walking on in darkness,
Counting my paces in fear,
And when I stumble, it’s my sole support.”

After the brahmin had heard these verses from the Blessed One, he went and related them to his sons. When they heard him, they begged his forgiveness at once and made him master of the house again.

One day the brahmin thought, “Whatever glory and fortune I have is all by the grace of the Blessed Gautama, so I will offer the Blessed Gautama food and very costly robes.” So the brahmin extended an invitation to the Blessed One, offering him many good, wholesome foods, and presenting him with very valuable clothes. Then the Blessed One taught the brahmin and his sons the Dharma particularly suited to them. When they heard it, the brahmin and his sons destroyed with the thunderbolt of wisdom the twenty high peaks of the mountain of views concerning the transitory collection, and manifested the resultant state of stream entry right where they sat.

After seeing the truths, they rose from their seats, drew down the right shoulder of their upper garments, bowed toward the Blessed One