Karmashataka 31.20

31.20

ཏུ་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་དྲང་སྲོང་དེ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱབས་སུ་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་དགའ་བའི་ལྷས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་སྦྲན་ནས། དྲང་སྲོང་དེས་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ནས་ཕྱུང་སྟེ། རང་གི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཚལ་དུ་བཀོད་དོ། །དེ་ནས་ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། བདག་ཅག་གསོན་པོར་གྱུར་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དྲང་སྲོང་འདིའི་མཐུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ནས། ཐམས་ཅད་དྲང་སྲོང་དེའི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེ་དག་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། བསམ་གཏན་བཞི་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེད་དཔོན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཚོང་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། ཚོང་བ་འདི་རྣམས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདི་རྣམས་ཀྱིས་དེད་དཔོན་འདི་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས། ངས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ལས་བསྐྱབས་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་བཀོད་དོ། །ད་ལྟར་ཡང་འདི་རྣམས་ཀྱིས་དེད་དཔོན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས། ངས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ལས་བསྐྱབས་ཏེ། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་། བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་དོ། །གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེར་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས། དབང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པ་དེས་ན། ད་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ།། །།གླུད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ། ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་མཉམ་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་པ་དེས་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་

the five hundred merchants heard this than all took refuge in the sage.

“At this a god who was fond of the sage called out to him, and by means of a miracle the sage pulled all five hundred merchants out of the ocean and set them down in his forest devoted to austerities. The merchants thought, ‘However this happened, the sage is the only reason that we are still alive.’ So they gave gifts and made merit, and went forth in the presence of the sage. After they went forth, they generated the four meditative states and the five superknowledges.

“O monks, what do you think? I am the one who was that sage then, and lived the life of a bodhisattva. The ones who were the captain and merchants then are none other than these merchants. At that time they entrusted themselves to the captain, and I granted them refuge from fear and placed them in the four meditative states and five superknowledges. Now as well they have entrusted themselves to the captain, and I have granted them refuge from fear and established them in the unsurpassed, supreme welfare of nirvāṇa.

“They also went forth in the teaching of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa. After practicing pure conduct all their lives then, their faculties ripened, and now they have been liberated.”

The Ransom

When the Blessed One was in Śrāvastī, there lived a certain householder, prosperous and wealthy, a person of vast and magnificent means, endowed with the wealth of Vaiśravaṇa—with wealth to rival Vaiśravaṇa’s. When the time came for him to marry he took a wife, and they enjoyed themselves and coupled.